Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Vicdanında bir ses duyduğun zaman,
Kolaysa kalbinde gizleme beni,
Başını yastığa koyduğun zaman,
Kolaysa düşünme özleme beni.

Kulağında sesim gözün dalacak,

Giderse gitsin,
Özleme gönül,
Biterse bitsin,
Sızlama gönül.

Aşkıyla yanıp,

Her bayram günü böyle
Ağlarız bazı bazı
Öyle gamlıyız öyle
Özledik babamızı

Yokluğunda yaşamak hiç de kolay olmadı,
Sayısız gecelerce yollarını gözledim.
Gönlümde açan çiçek inan hala solmadı,
Kulağımda çınlayan sözlerini özledim.

Yenildim hasretine peşin sıra dövündüm,

Dünyanın dertlerine gülüp de geçiyorken
Biraz başım sıkışsa babam çözer diyorum
Mesuttum bahtiyardım sevinçten uçuyorken
Zamansız göçüp gittin seni çok özlüyorum

Melike özledikçe resimlere bakıyor

Mutluluğun adıdır o,
Her soframın tadıdır o,
Bilseniz ne cadıdır o,
İşte onun adı sevda.

Mektubunu yeni aldım
Bal damlamış sözlerinden
Yüreğimi aşka saldım
Öptüm canım gözlerinden

Varlığın bin umut verdi

Nasılda bir anda söyleyiverdin
Daldı da gözlerim maziye gittim
Benden ayrılmakmış bu muydu derdin
Elveda dedin ya orada bittim

Şu dağlar üstüme devrildi sanki

Bu nasıl bir dertmiş bu nasıl acı
İnanki şaşırdım bildiğim yolu
Hekimlerde yokmuş bunun ilacı
İçine at deme orası dolu

Aşk başıma üşüştü
Ver bir yanak alayım
Gönlüm gönlüne düştü
Bırak orda kalayım

Bu sevdamız çok yeni