Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Bakma sen karalar bağladığıma
Bir ömür boyunca yağmayacak kar
Bakma sen durmadan ağladığıma
Benim umut dolu yarınlarım var

Nasıl her gecenin sabahı varsa

UNUTACAĞIM

Ben seni geride dünde bıraktım
Bu günden tezi yok kopacak bağım
Yırttım resimleri her şeyi yaktım
Yemin ettim seni unutacağım

Geçmeyen bir hüzün şimdi yüzümde
Hislerim bulutlu kaşlarım çatık
Her biri tükendi bitti gözümde
Uzaktan uzağa merhaba artık

Bir saran olmadı yaralarımı

Zaten delik deşik olmuş yüreğim
Yalvarırım daha fazla delmeyin
Acılarla dertle dolmuş yüreğim
Üzerime üzerime gelmeyin

Taşıyamaz oldum artık canımı

Öyle bağlanmıştım öyle yanmıştım
Gider sanıyordum hep dolu dizgin
Yar senin yoluna can adamıştım
Bu aşk bitti diye sözlerim üzgün

Neden böyle esip duruyorsun ki
Rüzgâr da savrulan yaprakmıyım ben
Neden hep sırtımdan vuruyorsun ki
Üstüne bastığın toprakmıyım ben

Yüzüne her zaman sevgiyle baktım

TOPRAK NEYLESİN

Sen gibi zalimin değmesin eli
Aksini görenler çıkıp söylesin
Bana kalsa seni taşa gömmeli
Senin gibisini toprak neylesin

TOPUĞUNA SIKMAZMIYIM

Bana yanlış yapta gör bak
Yollarına çıkmazmıyım
Bir hesabım var muhakkak
Topuğuna sıkmazmıyım

Al götür gönlünü başkasına ver
Bana her acıyı tattırıyorsun
İstemem bu aşkı aşk buysa  eğer
Bana her acıyı tattırıyorsun
Tepemin tasını attırıyorsun

Acıları doldurdunuz
Üzerime kepçe kepçe
Sararttınız soldurdunuz
Umutlarım ters kelepçe

Acımadan vurdunuz hep