Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

BIRAKIPTA GİTTİLER

Hayatta kimsesiz kalmak ne demek
Öğrendim bu acı canıma yetti
Allahım ne zormuş kalbi eylemek
Babamın ardından anamda gitti

Kurumak bilmeyen gözyaşlarımı
Silmeye çalıştım bırakmadılar
İlk defa çatmadım bu kaşlarımı
Gülmeye çalıştım bırakmadılar

Bekledim kapımı çalmadı hızır

BIRAKMADILAR

Yüreğime derin yaralar açtı
Vuracaktım onu bırakmadılar
Beni orta yerde bırakıp kaçtı
Vuracaktım onu bırakmadılar

Canımdan daha çok sevmiştim seni
Uzanıp tutacak dal bırakmadın
Hasret çıkmazına getirdin beni
Sana varılacak yol bırakmadın

Günlerce peşinde gezdim dolaştım

Gözlerim gülmeyi unuttu çoktan
Yaşanacak heves bırakmadın ki
Bütün dertlerini çektim hiç yoktan
Alacak bir nefes bırakmadın ki

En güzel yıllarım tükendi bitti

BİR AKŞAMÜSTÜ


Hayli zaman oldu ayrı düşeli
Günlerdir gözlerim gülmeye küstü
Gönlüm senden yana çok endişeli

Uzanıp tutacak dal bulamadım
Herkesten daha çok sevmiştim seni
Sana varılacak yol bulamadım
Hasret çıkmazında bıraktın beni

Silmiş izlerini rüzgârın eli

BİR ALLAH ALIR


Bilmem ki benimle işin ne senin
Zannetme yaptığın yanına kalır
Kemiğin ne senin dişin ne senin

Yine yaptın bana yapacağını
Bundan böyle karnım boş laflara tok
Bilsem ki kıyamet kopacağını
Boynunu bükmenin bir anlamı yok

Hazan yapraklarını rüzgarlar savururken
Bu bitmeyen ayrılık yüreğime işkence
Zordu ama dayandım hasretin kavururken
Tahammülüm kalmadı dönüver bir an önce

Dilimde tüy bitse de usanmam gel demekten