Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Küçük bir kıvılcım düştü özüme,
Yeniden sevmekten korkuyor gönlüm,
En büyük sevdalar yalan gözüme,
Aşk denen duygudan korkuyor gönlüm,

Olmayan ümitler verilir diye,

Bu kaçıncı hata kaçıncı yalan
Pişmanım diyorsun inanmıyorum
Yüreğim kavruldu gençliğim talan

Beni üzenleri dünde bıraktım
Konuşurlar diye hiç takıntım yok
Ben pire için ne yorganlar yaktım
Böyle çok mutluyum hiç sıkıntım yok

Kalbimin üstünde dostumun yeri

Bir kıvılcım yaktın bana
Güneş doğdu gözlerinden
Aşk okunu çaktın bana
Bal damlıyor sözlerinden

Muradımı alacağım

Şu yalan dünyanın penceresinden,
Bakıyordum ama demek ki kördüm,
Türküler söylenir her yöresinden,
Sabrettim sonunda güneşi gördüm...

Sinemin üstüne siper kazıldı,

İNSANLIK

Kalplerde merhamet uykuya dalmış
Bir canın bir canı alması anlık
Ne güven ne saygı ne sevgi kalmış
Allah’ım ne hale gelmiş insanlık

Bilmediği bir meçhule,
Koşar durur insanoğlu.
Hayat acı bile bile,
Yaşar durur insanoğlu.

Derman arar dizlerine,

Doğup büyüdüğüm şehir,
İsteyince benden mehir,
Dağlar aştım birçok nehir,
İstanbul’u özlüyorum.

Balatta bir gece kondu,

Bu dünyanın düzeni böyle gelmiş demeyin,
Ya komadan çıkarın ya da vurup öldürün,
Kendi hakkınız varken kul hakkını yemeyin,
Hiç olmazsa bu defa işçileri güldürün,
Ya komadan çıkarın ya da vurup öldürün.

Böyle giderse eğer
Aşk benden göçmüş olur
Bak ucu sana değer
İş işten geçmiş olur

Hasretime doyarsın