Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Bir içten bakışla çaldın gönlümü
Gidişin gecenin yarısımıydı
Bitmeyen hasrete saldın gönlümü
Bırakıp gitmenin sırasımıydı

Bir daha ayrılıktan söz etme ne olursun
Biliyormusun sensiz kararır gün ışığım
Seven deli gönlümü köz etme ne olursun
Biliyormusun sana sırılsıklam aşığım

Sensiz koca dünyada kaybolurum inan ki

Ağlayan yüzümü güldürdün ya sen
Sensizliği bir an dener miyim hiç
İçimde dertleri öldürdün ya sen
Ben sana sırtımı döner miyim hiç

Cehenneme döner yokluğun canda

Yok, mu bir ihtimal deme nafile
Bozguna uğradı gitti katarım
Yalvarıyor beden bütün kafile
Sen yoksan bu kalbi söker atarım

İsyandan korkarım sabrım ince dal

SON BİR NEFES ARASI

Yokluğun bir ıstırap sanki ölüm nöbeti
Son bir nefesim kaldı boğazımın ucunda
Çoktandır bekliyorum inan bu akıbeti
Sensiz tüm umutlarım şimdi darağacında

SON BULDU DERDİM

Dokun yüreğime dokun tenime
Senin gelişinle bahara erdim
Kız hem imanıma hem de dinime
Son buldu acılar son buldu derdim

İlk görüşte aşk bu demek
Bilmiyorum bana n/oldu
Değer sana her bir emek
Son durağım kalbin oldu

Her taraf kör karanlık
Neden veda edişin
Yakar seni pişmanlık
Sonu yok bu gidişin

Senin için ben neyim

Beni dört duvara tıkıp gittiler
Bu aklımı hayra yoramıyorum
Dünyayı başıma yıkıp gittiler
Seni kimselere soramıyorum

Gözlerime hüzün çöktü çökeli

Bu gün yardan mektup aldım ağladım
Sakın bana bir şey sorma gardiyan
İki gözüm nehir oldu çağladım
Yeter daha fazla yorma gardiyan