Sarılmayan Yaralar Şiiri - Ali Saye

Beni neden duymadın,
neden duydun senli cümleleri?
Neden sustun
ben bu kadar sesken…

Oysa ne çok seslendim sana,
kulağın mı ağırdı,
yoksa sevdan mı sağır?

Ben senin gibi bir sevdâyı
şu kısacık ömre
nasıl sığdırırım diye düşünürken,
sen duyguna bile
layık görmedin beni.
Görmedin sevme...

Bin dert olsan
başım gözüm üstündeki derdim,
hiçbir dermanı
hiçbir güzelliği
değişmedi sana.

Adını anarken bile
teşekkür ettiklerimden,
avuç içleriyle el
Rahman'dan gizlenmeni sağlar.
Ellere mi gittin sevilmek,
ellere mi…

Şimdi “iyi ol” diyorsun,
iyilikseverlikte bu sevdanın?
“İyi ki”mdin,
iki lafla bırakıp gittin.

Yokluğunda ne çok kaybetmeyi,
ne çok çaresiz kaldığımı.
Seni beklemek düşer mi
sevap defterime?
Dert olan bu sevda
hayatta mı kaderime?

Ferhat olsam da sevmezdin,
Mecnun olup kırsallara düşsem de…
Yusuf gibi attın beni
sevdanın çukuruna.

Söyle bana,
nasıl iyi bir olayı seviyorum?
Olamam…Çünkü sen Başkaydın..!!