Sana Sesleniyorum.. Şiiri - Aytaç Başkan

Sana sesleniyorum…
Geceyi omzuna alıp giden o yabancı hâline.
Bir zamanlar gözlerimin içini güldüren adama,
şimdi içimde yalnızlık bırakan kalbine sesleniyorum.
Biliyor musun?
İnsan en çok
“asla bırakmam” diyenlere inanırken kaybediyormuş kendini.
Ben seni severken eksildim,
sen giderken hiçbir şey olmamış gibi sustun.
Şimdi hangi şehrin ışıkları vuruyor yüzüne bilmiyorum
ama benim gecelerim hâlâ karanlık.
Bir şarkı duyuyorum mesela,
sesin çöküyor içime.
Bir sigara yakıyorum,
dumanında yarım kalan hayaller dolaşıyor.
Sana kızdığım için değil bu sözler…
İçimde biriken kırgınlık konuşuyor sadece.
Çünkü insan bazen ağlayamaz,
şiir olur.
Bak, hâlâ adını duyunca
kalbim kısa bir sessizliğe gömülüyor.
Demek ki bazı insanlar gitse bile
içinden çıkıp gitmiyor insanın.
Ama artık yoruldum…
Hep toparlayan taraf olmaktan,
hep susup içime gömülmekten yoruldum.
Sen mutlu ol diye
kendi içimde savaş vermekten yoruldum.
Şimdi sana son kez sesleniyorum;
Ben seni gerçekten sevdim.
Öyle geçip giden heves gibi değil,
gece uyutmayan,
insanın ömrüne işleyen şekilde sevdim.
Ve bir gün olur da
beni hatırlarsan…
Bil ki ben çoktan sustum.
Çünkü bazı vedalar bağırarak değil,
kalbin yavaşça vazgeçmesiyle biter.

15.08.2021