Söylenecek söz söylenmeli elbet!
Bitmeli de her şarkı tadında.
Yad etmek ne çare,
giden gitmiştir bir kez.
Her gönül kendini yad eder aşk helezonunda.
Sevgilerse herkes için biriktirir,
Çocukların bulduğu çok eski bir dildir ağlamak.
Bütün dillerin de üstünde herkesin anlayıp konuştuğu...
Ne zaman ki sözcükler yetmez içimizdekileri anlatmaya,
İşte o zaman başlarız gözyaşlarımızla yazıp hıçkırıklarla konuşmaya...
Yaşam sana her zaman kendini ifade etme olanağı sunmaz.
Sen, yaşadığından çok hayal ettiğinsin
Sen, dışındaki sen değil, içinde ki sensin.
Sen, kendine hissettirip başkasına hissettiremediğinsin..
"Güzellik sende, aşk bendedir." dedi şair.
"Benden sana izin, sev sevebildiğin kadar." dedi Nazım.
"Aşka amin." dedi Ozan...
Sevesim tutmuşken,
Mesul değilim ellerimden,
Mesul değilim dudaklarımdan,
Özellikle de yüreğimden.
Çözme bu arsız gönlümün ipini,
Sorumlu olursun hallerimden.
Sevgi; Bir duyumsama hali olmaktan çok, elimiz, ayağımız gibi bir organdır.
Bu organın en önemli özelliği de organın sadece kişiye ait olmamasıdır.
Yaralı bir hayvanı Veterinere götüren el,
Köpekte olmayan ama insanda olmasına rağmen köpeğin de olan eldir...
Milyonlarca gözü olmalı körün
Milyonlarca ayağı olmalı topalın
Denize giden tüm yollarda
suyun izi var.
O su —
yakar, yıkar
ama eksilerek akar.
Şiir de adam edemedi seni.
Uğruna mundar ettiğim dizeler affetsin beni.
Mavisinden arandı deniz.
Efkarlı bir dağ dili kızgındı
adımlamadığın patikalarına.
Aydınlığını arayan günler
bakındı yollarına.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!