Mesafeler aradan çekilirken usulca,
Bir çift gözün içindeki ışık kafi gelir.
Söze dökülmeyen o derin sadakat,
Ruhun en kuytu köşesinde çiçeklenir.
Varlığı, uzaktan esen ılık bir rüzgar gibi,
Tenine değmeden kalbi ısıtmaya yeter.
Bakışlardaki o saklı emanet,
Tüm ayrılıkları tek bir anda bitirir.
Gönülden gönüle kurulan bu köprüde,
İlgi, bir yıldızın parıltısı kadar berrak.
Minnetle eğilirken bu sevdanın önünde,
Sükutun içindeki huzurdur en büyük durak.
Diller sussa da bakışlar anlatır her şeyi,
Uzaklığın hükmü, o sıcak teveccühte erir.
Bu sessiz, bu derin, bu eşsiz vefa için,
Kâinatın tüm renkleri bugün teşekkür verir.
Kayıt Tarihi : 10.05.2026 21:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şair, fiziksel uzaklıkların, ruhsal bir yakınlık karşısında nasıl hükmünü yitirdiğini ilmek ilmek işlemiş.
Üslup ve tarz bakımından şiirin oldukça sakin, dingin ve meditasyon gibi
huzur veren bir ritmi var.
Ayrıca "Çiçeklenen ruh", "ılık rüzgar", "yıldız parıltısı", "gönül köprüsü" gibi doğadan ve evrenden alınan berrak imgeler şiirie ayrıca zenginlik katmış.
Ve şiirin finalinde gelen, sevda insanı yoran bir tutku değil,
sükutla (sessizlikle) gelen mutlak bir iç huzurdur bakışı, şiiri ayrıca derin derin hale getirmiş.
Güzel bir şiir okudum, kutlarım…..
Zarif yorumunuza teşekkürler
TÜM YORUMLAR (2)