Mesafeler aradan çekilirken usulca,
Bir çift gözün içindeki ışık kafi gelir.
Söze dökülmeyen o derin sadakat,
Ruhun en kuytu köşesinde çiçeklenir.
Varlığı, uzaktan esen ılık bir rüzgar gibi,
Tenine değmeden kalbi ısıtmaya yeter.
Bakışlardaki o saklı emanet,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Sessizliğin, mesafelerin ve kelimesiz anlaşmanın estetiğini vuran, tasavvufi ve romantik derinliğe sahip çok zarif bir eser.
Şair, fiziksel uzaklıkların, ruhsal bir yakınlık karşısında nasıl hükmünü yitirdiğini ilmek ilmek işlemiş.
Üslup ve tarz bakımından şiirin oldukça sakin, dingin ve meditasyon gibi
huzur veren bir ritmi var.
Ayrıca "Çiçeklenen ruh", "ılık rüzgar", "yıldız parıltısı", "gönül köprüsü" gibi doğadan ve evrenden alınan berrak imgeler şiirie ayrıca zenginlik katmış.
Ve şiirin finalinde gelen, sevda insanı yoran bir tutku değil,
sükutla (sessizlikle) gelen mutlak bir iç huzurdur bakışı, şiiri ayrıca derin derin hale getirmiş.
Güzel bir şiir okudum, kutlarım…..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta