Sait Yalçın Şiirleri - Şair Sait Yalçın

Kaçacak yerin de kalmıycak benden,
İlâhi mahkeme kurulduğu gün.
Yalvarman da cevap bulmuycak benden,
İnsanlar dört yöne savrulduğu gün...

Güneş indirilip tepene kadar,

Ölünce kıymetim anlarsın belki,
Bir boşluk duyarsın kalpte velevki,
Yâd etmek istersen sînden evvelki
Günleri, ağlayıp kal mezarımda...

Ben neye heves etsem, sen karşı geliyordun,
Sırf ben isterim diye, sevsen de sevmiyordun,
Sözde nefret ediyor, hiç taviz vermiyordun...

Bana zırhlı duvarlar, açıktı başkasına;
Aşka müptela gönlüm, vazgeçmez inadına...

Defolup düşmanca çekip gidince,
Kahpelik yanına kalır mı sandın?
Ömür boyu beni mutsuz edince,
Gönlün mutluluğu bulur mu sandın?

Vefasız isminle arşive geçtin,
Benim için sözde umuttun nankör...
Bu sonu elbette sen kendin seçtin,
Yaptığım herşeyi unuttun nankör...

Bu aşkı kalbime nakşeden Rabbim,
Onun da kalbine bir köz ne olur!
Bana âşıklığı bahşeden Rabbim,
Ona da mâşukluk yol çiz ne olur!

Gözyaşım deryaya döndü günlerdir,

Adam olsun diye çalıştıklarım,
İtliği seçmişse ne yapayım ben?
Güllere çekmeye uğraştıklarım,
Çöplüğe gitmişse ne yapayım ben?

Ekmeğini yiyen, suyunu içen,

Gönül sazım artık sustu, söylemez,
Hayat beni dertli yaptı neyleyim?
Verdiğin sözler de gönlüm eğlemez,
Gönül buz dağına çarptı, neyleyim?
🌷 🌷 🌷
Kurduğum hayaller bir bir yıkıldı,

Seni ben Nejla'ya benzetmiştim ya,
Sen onun sıçtığı b*k olamazsın...
Dünyanı ilgimle bezetmiştim ya,
Beni aç bırakıp tok olamazsın...

Karşılık görmeden sevmiştim seni,

Sanki diken telle çevrili kalbim
Bir Allah'ın kulu giremez oldu.
Görünmez iksiri içmiş gibiyim,
Cümle alem beni göremez oldu...
💦💦💦
Gönlümün kervanı aştı çölleri,