Sait Yalçın Şiirleri - Şair Sait Yalçın

Kime canım desem canım alıyor,
Kahpelik parayla değil ki dostum...
Ardından hüsranı bana kalıyor,
Hainlik parayla değil ki dostum...

Aşka can adamak töre bilmişim,
Ağlamış; yanında yaşım silmişim,
Ne yazık ki senin için elmişim...
Söylediğin sözü gerçek sanmışım;
Pardon! Ben seni yanlış anlamışım...

Derdi veren dermanı da gönderir,
Şâfidir O Allah sakın unutma...
İnananlar hayatta her dem öndedir,
Vedûddür O Allah sakın unutma...

Rabbimizden başkasına ne deriz?

Ben neye heves etsem, sen karşı geliyordun,
Sırf ben isterim diye, sevsen de sevmiyordun,
Sözde nefret ediyor, hiç taviz vermiyordun...

Bana zırhlı duvarlar, açıktı başkasına;
Aşka müptela gönlüm, vazgeçmez inadına...

Defolup düşmanca çekip gidince,
Kahpelik yanına kalır mı sandın?
Ömür boyu beni mutsuz edince,
Gönlün mutluluğu bulur mu sandın?

Vefasız isminle arşive geçtin,
Benim için sözde umuttun nankör...
Bu sonu elbette sen kendin seçtin,
Yaptığım herşeyi unuttun nankör...

Bu aşkı kalbime nakşeden Rabbim,
Onun da kalbine bir köz ne olur!
Bana âşıklığı bahşeden Rabbim,
Ona da mâşukluk yol çiz ne olur!

Gözyaşım deryaya döndü günlerdir,

Adam olsun diye çalıştıklarım,
İtliği seçmişse ne yapayım ben?
Güllere çekmeye uğraştıklarım,
Çöplüğe gitmişse ne yapayım ben?

Ekmeğini yiyen, suyunu içen,

Gönül sazım artık sustu, söylemez,
Hayat beni dertli yaptı neyleyim?
Verdiğin sözler de gönlüm eğlemez,
Gönül buz dağına çarptı, neyleyim?
🌷 🌷 🌷
Kurduğum hayaller bir bir yıkıldı,

Bu özlem ne kadar sürecek daha?
Seninle ne zaman buluşacağız?
Aşkımız ne vakit kalkacak şaha?
Sevgilim ne zaman kavuşacağız?

Seninle ayrıldık bir hiç yüzünden,