Sait Yalçın Şiirleri - Şair Sait Yalçın

Derdi veren dermanı da gönderir,
Şâfidir O Allah sakın unutma...
İnananlar hayatta her dem öndedir,
Vedûddür O Allah sakın unutma...

Rabbimizden başkasına ne deriz?

Ben neye heves etsem, sen karşı geliyordun,
Sırf ben isterim diye, sevsen de sevmiyordun,
Sözde nefret ediyor, hiç taviz vermiyordun...

Bana zırhlı duvarlar, açıktı başkasına;
Aşka müptela gönlüm, vazgeçmez inadına...

Defolup düşmanca çekip gidince,
Kahpelik yanına kalır mı sandın?
Ömür boyu beni mutsuz edince,
Gönlün mutluluğu bulur mu sandın?

Vefasız isminle arşive geçtin,
Benim için sözde umuttun nankör...
Bu sonu elbette sen kendin seçtin,
Yaptığım herşeyi unuttun nankör...

Bu aşkı kalbime nakşeden Rabbim,
Onun da kalbine bir köz ne olur!
Bana âşıklığı bahşeden Rabbim,
Ona da mâşukluk yol çiz ne olur!

Gözyaşım deryaya döndü günlerdir,

Adam olsun diye çalıştıklarım,
İtliği seçmişse ne yapayım ben?
Güllere çekmeye uğraştıklarım,
Çöplüğe gitmişse ne yapayım ben?

Ekmeğini yiyen, suyunu içen,

Gönül sazım artık sustu, söylemez,
Hayat beni dertli yaptı neyleyim?
Verdiğin sözler de gönlüm eğlemez,
Gönül buz dağına çarptı, neyleyim?
🌷 🌷 🌷
Kurduğum hayaller bir bir yıkıldı,

Bu özlem ne kadar sürecek daha?
Seninle ne zaman buluşacağız?
Aşkımız ne vakit kalkacak şaha?
Sevgilim ne zaman kavuşacağız?

Seninle ayrıldık bir hiç yüzünden,

Müslüman gavurdan seçilmez oldu,
Sokaklar çıplaktan geçilmez oldu,
Çağdaşlık dediler, bedeni soydu,
Kendine yeni din yazdı (Haşa!) insanlık...

Aşk dediler azgınlığın adına,

Ben aşkla severken karşımda durup,
Gizli iş tutanla işim yok benim...
Yâr diye severken sırtımdan vurup,
Kahpelik yapanla işim yok benim...

Hem beni kullanıp benle olacak,