Sait Yalçın Şiirleri - Şair Sait Yalçın

Hayâlin yıkılsın, umudun sönsün,
Kasvetler battıkça beni hatırla...
Ömrünce kalbine odlar bürünsün,
Taş kalbin attıkça beni hatırla....

Dostların haline gülüp geçerken,

Öyle bir belâya çattım ki canlar,
Kıymet bilmez, vefa bilmez, hâl bilmez...
Derdim kime döksem, beni kim anlar?
Vicdan bilmez, durak bilmez, kal bilmez...

Herkesle görüşür, koşar nereyse,

Bir daha gönlüme girmen imkansız,
Sen benim gözümden düştün bir kere...
Benimle vuslata ermen imkansız,
Son damlam; bardaktan taştın bir kere...

Seni sensiz sevmek varmış kaderde,

Bir varmış bir yokmuş diye başlardı çocukluğumdaki masallar,
Aradan geçen onca yıla rağmen,
Yine aynı dönemlerden geçiyorum.
İçimde tarifsiz bir sıkıntı var,
Kimseye anlatamadığım,
İçinden çıkamadığım olaylar, olaylar...

Baktın ki islâha yok hiç niyeti,
Boşuna uğraşma sal gitsin artık.
Yazdığın destana yoktur diyeti,
Güfteyi, besteyi sil gitsin artık...
✍🏻🥀✍🏻
Zindan gecelerde uykusuz kaldın,

Taş kalpli bir yâre tutulmuşum da,
Dağlardan çöllere savrulmuşum da,
Aşkın ateşiyle kavrulmuşum da...
Yine de o yâre yaranamadım;
İsmini boş yere karalamadım...

Böyle bir cezayı haketmemiştim,
Bu doğum gününü sensiz kutladım...
Bir ömür yanımda ol istemiştim,
Bu doğum gününü sensiz kutladım...
🥀🥀🥀
Birlikte resmimiz vardı masada,

Kaderimle beni yalnız bırakıp,
Yabancı kollarda olamazsın ki.
Her gün yüzlerce kez bedduam alıp,
Mutlu, mesut dünya kuramazsın ki...

Allah izin vermez ben izin versem,

Bu şehri seviyorsam, sen varsın diyedir.
Aynı yağmurda ıslanıyor, aynı nemli havayı teneffüs ediyoruz.
Aynı saatte gün ışığı aydınlatıyor yüzümüzü ve aynı saatte akşam oluyor.
Aynı geceyi ikimiz de yalnız geçiriyoruz başka evlerde.
Oysa ne hayaller kuruyorum o uykusuz gecelerde senden habersiz ve sen dolu.
Gözlerin, gülüşün içimi ısıtıyor bu soğuk Kasım gecesinde.

Her sorduğum anda sen yok desen de, Gözlerinde hüzün vardı dün gece...
Bana anlatmayı istemesen de,
Ağlamaklı yüzün vardı dün gece...

🌹🌹🌹