Sait Yalçın Şiirleri - Şair Sait Yalçın

Zevkü sefa yeri dünya değil bunu bil,

Görürsen kendin gör kendi işini,
Kimseden bir hayır bekleme oğul...
Başa belâ etme elin itini,
Derdine yeni dert ekleme oğul...

Mâziden bir sayfa açtım yeniden,
Bu aşkın da sonu Nejla'ya döncek.
Gönlümde ne varsa saçtım yeniden,
Korkarım bu aşk da hevâya döncek.
💦💦💦
Bildiğim duygu bu geçmişten gelen,

Ben seninle doğdum, senle var oldum,
Sensiz geçen ömür, yaşanmamıştır.
Öncesi yok; senli hayãller kurdum,
Sensiz bir gelecek kurulmamıştır...

Sensin benim yüreğimin sahibi,

Geceler günahkâr, gündüzler yasta,
Mecnûn çöle düşmüş, Leylâ çaresiz.
Zamansız aşkından yüreğim hasta,
Aşk kalbe el olmuş, sevda çaresiz....
🍂🍁🍂🍁🍂🍁🍂
Bu zalim geceler uykuya düşman,

Senin aşkın için bir ömrü sildim,
Senden gayrı evliliği zûl bildim,
Sana sular seller, ellere çöldüm...
Ne yana dönsem gül yüzün karşımda ;
Bu özlem cellatım oldu başımda!

Gözyaşının zerresi, nâçar kalbime işler,
Şehrin her köşesini, hatıraların süsler,
Yorgun kalbim sadece, senden tebessüm ister...

Gurbet elde çaresiz, yalnız bırakamam ben;
Seni mahzun görmeye; inan dayanamam ben...

Erenler katından sordum ben aşkı,
'Yarin gözündeki buğu' dediler.
Dudaktan düşmez ki dedim o şarkı,
'Odur gönüllerin bağı' dediler...

Dedim, bu gençliğim uçtu aşk için,

Öyle uzaklardan bakma yüzüme,
Ben sana yabancı, el değilim ki!
İnan artık sevdim diyen sözüme,
Çıkması zor olan fal değilim ki!...
🍂🍁🍂🍁🍂
Aşkın için ömrüm harcayan benim,

🌹💦🌹💦🌹
Boşa bağlanmışım aşkın teline,
Ziyankârım dedim, anlatamadım.
Hiç yoktan düşmüşüm ağyâr diline,
İsyankârım dedim, anlatamadım…
🌹💦🌹💦🌹