Sait Yalçın Şiirleri - Şair Sait Yalçın

Bir yara açtın ki bende çok derin,
Kalbime düştüğü anda gözlerin.
Kaçıp gitsem bile dolmaz hiç yerin,
Kulağımda çınlar bütün sözlerin...

Bazen beni sinir küpü etsen de,

Gözlüğünü seviyorum,
Her zaman güzel gözlerinle
Buluşabildiği için.
Saatini seviyorum,
O narin bileğini sarabildiği için...
Kolyeni seviyorum,

Ölene dek bir daha çıkma sakın karşıma,
Aşk dilenip kalbimden pazar açma çarşıma,
En kıymetlim sen iken çorap ördün başıma...

İliklerine kadar yaşa sen de hüzünü;
Kime gideceksen git, şeytan görsün yüzünü...

Yalanın dolanın bini bir para,
Kapanmayı bilmez açtığın yara,
Böyle hayırsızdan gel vefa ara...

Ecelin öldüren busesi misin?
Şeytanın Atakum şubesi misin?

Bu gidişin sonu yok; bu gidiş gidiş değil,
Fani aşkları bırak; git de ALLAH'a eğil,
Hep yandın da ne oldu; yaklaşıyor bak menzil! ...

'İLAHİ AŞK'tır çare; gerisi hep hikaye;
Son nefesin gelmeden; bağlan 'HAKİKAT YAR'e...

Yıllar var aklımdan çıkmaz hayâlin,
Gözümün önünden gitmez son hâlin,
Karşımda duruyor duvağın, telin...
Girer miyim bilmem bir gün düşüne;
Alıştı yüreğim sonsuz sürgüne...

Ne kadar istesem terk edip gitmek,
Felek başka, akıl başka söylüyor.
İsyân değil Hâşâ, sade dertleşmek,
Yürek başka, akıl başka söylüyor...

Öylesi bir derde düştüm ki dostlar,

Dünya neden bu kadar sessiz, kör ve sağırdır,
Sanki insanlık ölmüş, bu zulüm çok ağırdır.
Zalimin zulmü bitmez, yüreklerde kahırdır...
Yıkılasın israil enkazını göreyim;
Sana ülke diyenin yüzüne tüküreyim...

Hayâlin doktor bir koca bulmaktı,
Onu da bulmuşsun tebrik ederim.
Bütün rüyân Mercedese binmekti,
Kendini sunmuşsun tebrik ederim...

Parayla saadet olur sanmışsın,

Yol geçen hanına dönen evini,
Kimlere açmışsın umrumda değil...
Kaybettin, yetmez mi bende yerini?
Nereye uçmuşsun umrumda değil...