Sait Yalçın Şiirleri - Şair Sait Yalçın

Sen benim ruhumun öbür yarısı,
Sen benim gönlümün gözbebeğisin...
Sen benim ömrümün güneş sarısı,
Sen benim aşkımın hoş öbeğisin...

Hatıra doludur bütün sokaklar,

Gönül gözüm sensiz aşkı görmüyor,
Nasıl da gözlerim kör ettin güzel?
Verdiğim sözlerim birgün sürmüyor,
Beni de kendine benzettin güzel! ..

Benim için dünya değer 'MURAD'tın,

En paspal halinle geldin hep bana,
Süslenmiş haline ermedim hain...
Ellere giderken giydin hepsini,
Aldığım üstünde görmedim hain...

Yanımda hep yüzün gülsün istedim,

Saman altından su yürüten sensin,
Sen benim ilgimi hak etmiyorsun...
Yüzlerce adamla kırıtan sensin,
Sen benim sevgimi hak etmiyorsun...

Bitti dediğin gün yenisi başlar,

Ben başka havadayım, sen başka havada,
Sen beni başka bir gözle seviyorsun belki ama,
Ben kendi ellerimle lokma lokma besleyip,
Sana karşı değişik hisler büyüttüm içimde senden habersiz.
Gönül bu ya, ferman dinlemez demişler...
Kaç gece uykusuz kaldım bir bilsen!

Bu dünya imtihan dünyasıdır ya,
Benim bu sınavım ağır geçiyor.
İnsanlar dostunun aynasıdır ya,
Benim dost bildiğim hep dost seçiyor...

🍂🍂🍂

Doğru söz söyleyeni, dokuz köyden kovarlar,
Hayrını isteyeni, şer sanıp karalarlar,
Sonra da dizin dövüp, bir köşede ağlarlar...

Hazan mevsimidir dostlar
Güneş çoğunlukla bulutların arkasına gizlenmiştir
Gecenin sessizliğine yağmur sesleri eşlik eder
İnsan bir başka duygusallaşır bu mevsimde
İçine yerli yersiz bir hüzün çöker
Hele bir de fonda duygusal ezgiler varsa

Yalan nedir bilmez denen,
Gözler yalan söyler oldu.
Yeminleri bir gün süren,
Söz(!) ler yalan söyler oldu...

Mazi ile avunurken,

Onmadım yüzünü gördüm göreli,
Bu hesap gün gelir görülür bir gün...
Zulme de doymadın sevdim seveli,
Bunların hesabı sorulur bir gün...

Bilmem ki ne diye gönlüme doldun,