Sait Yalçın Şiirleri - Şair Sait Yalçın

Kimi sevdi kırılmadı bu gönül,
Yürek yanık, gönül yanık, can yanık...
Kafeste mahpusta kalınca bülbül,
Yürek yanık, gönül yanık, can yanık...

Her yerden engeli attı ya bana,
Sen de umuduna engel koy Yâ Rab!
Tertemiz sevgimi attı yabana,
O taş yüreğini Sen de oy Yâ Rab!...

Bana tercih ettiklerinden buldur,

Aylarca didindim, umudu kestim,
O artık düzelmez kahret Yâ Rabbim.
Hüsrana uğrattı her türlü jestim,
Sen de onu artık mahvet Yâ Rabbim...

Dine çevirmeye uğraştım durdum,

Gezdim şu alemi yalan dünyayı,
Senin gibi seven yâr bulamadım...
Hayra yordum gece, kâbus rûyâyı,
Aşkından âlâ bir kâr bulamadım...

Aklıma geldikçe o şuh bakışın,

Kırıklar atele alınırdı ya,
Kalbimi alçıya alsam yeridir.
Kayıpta gözyaşı salınırdı ya,
Kanlı gözyaşımı salsam yeridir...

Sen gibi güzele meylim düşse de,

Bana yasak koyduğun, evin yol geçen hanı,
Ülke sınırı gibi, isteyen girer canı,
Nasıl bir kalp sendeki, asla boş kalmaz yanı...

Ben hep vize beklerken, engelsiz bazıları,
Böyle imiş demek ki, zamane cadıları...