‘’Dün,bugün,yârın’’arıyorlar beni her yerde
Sâhibiymişim güyâ varlıktaki bir katın
Kalesi düşmüş olmalı şu sâniyelerde
Her katını çoktan boşalttığım hayatın.
Gözlerim,biliyorum diyecek:’’bu dünyâdaydı’’
Vücudum gösterecek bıraktığım izleri
Nasıl kaldıysa Meryem bir anda İsa'ya gebe
Şek ve şüpheden dünya niçin ayrıldıysa,o an
Önceden hangi el çektiyse İbrahim'i gaibe
O'dur Ahmet'le birlikte son kitabı Yollayan.
* * *
Kulun derdi işâretse bu dünyâda ezan var,
Namaz kimde şiâr etse ezandan çok kızan var.
***
şiâr edinmek:(ar.) Benimsemek, ilke olarak kabul etmek:
Gönül senin ettiğin sevdâ için olmasa,
Aciz tende yerini ilim bile bilmezdi.
Mevlâm aşkın adını böyle yüce kılmasa,
Sende ilim arayan âlim dile gelmezdi.
***
Nice kalem tanıdım hepsi misal peşinde,
‘’Adım neydi benim ya da ben neyim,
Sılan yok mu cihân,söyle nerdeyim? ’’
Evvel bir sûaldi bu hayat bende,
Zaman cevap oldu yârını gördüm.
Bâzı gün âh ile kaldım bedende,
Arzın bağrı yanar olmuş,
Yangın bana dingin gelir.
Ak dumanı göğü bulmuş,
Semâ bana engin gelir.
Eğer ki cihânda bir cennet olsa;
Günâhın bağrına,sevap düşerdi,
Âh…diyen olmazdı böyle derinden,
Ecel de başka bir hayat yaşardı,
Ve şeytan ağlardı Son kederinden.
Şu nârin kalbini incitme sakın,
Düşmanı olmayan vatana benzer,
Bir âfet duyarsan kalbine yakın,
Aşkınla kıvrılıp yatana benzer…
Âmâ gözde fer olur yârin düşü,
Şehri aşka bir ebedlik tan verir.
Bilmez vakti anıdır mecnun kişi,
İsmi yarda bin ömürlük can verir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!