Bir mânâ yücelir göklerden derin
Aşkınla titreyen yel seni söyler
Bütün bu kemâlât senin eserin
Ebrar'ıyla açan gül seni söyler.
En dakik bir düzen, hikmetli akış
Şimdi bir mektup at aşk denen nehre,
Ulaşır meraklanma gönlümdeki şehre
Gözyaşını damlat içine, saçından bırak
Sensiz bir hayat canımdan ırak…
Ah, beni kader neden bağlıyor, neden bağlıyor.
O şehrin kaldırımlarında çocuğumuz ağlıyor.
Sensiz uyur gönlümde öksüz duygular
uzatsam elimi dokunur kızıl şafak
ne yağmur üşütür beni, ne rüzgar sarar
gönül, gül dudağında bir gülüş arar...
Gönül ülkende bir muhacirim yar
Bir nehir geçiyor yüreğimden
nazlı nazlı akışında sen
bir bahar düşüyor gözlerimden
çiçek çiçek nakış'ında sen
bir ceylanın bakışında sen. ..
Bir nehre düştü bakışları kuşların
zamanın imbiğinde asılı gri bulutlar
kalbinde bir cemre var karlı dağların
avuçlarında saklanır güneş nazlı yar.
Ben miydim yükselen şu asi bulutla
Ah gönül, bir şu uçan kuşlara bak
Ne kadar özgür, ne kadar da uzak
Gök kuşağına dokunmasa da yâr
Bir özlem var içimde dağlar kadar.
Açılsa bulutlar, görünse mavi
Bir özlem ki karlı dağlar ardından
Ve mutluluk sökün etti yurdundan
Bi çaredir asil gönül derdinden
Yağmur vurmuş güneş doğmuş kime ne!
Yar ahıyla yüreğimi dağlarım
Saçlarımı sıyırıp geçer bir rüzgar
yapraklar kımıl kımıl
mevsim yine sonbahar
naza çekti belli ki nazlı yâr.
yokluğun ayaz, yokluğun dağlarda kar.
ıslak gözlerini çek denizlerden
Sessizce ruhuma süzülen yağmur
Beni deryalara saldı sevdiğim
Bir hüzün ritmiyle geçti bu ömür
Gönül hülyalara daldı sevdiğim.
Ey içimde sessiz ağlayan şehir
Dualarım kaldı, dilimde yarım
Hüzün yağar ardımızdan sevdiğim.
Her deminde için için yanarım
Sökün ettik yurdumuzdan sevdiğim.
Derin olur, yüce dağın dumanı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!