Saffet Çakır Şiirleri - Şair Saffet Çakır

Sevda nedir bildiğini sanardın?
yaşamadan bilemezsin sevdiğim
ben bir sana, sen ellere yanardın
sen vefaya gelemezsin sevdiğim.

Olsada önümde çöller kup kuru

Kapılma dünyanın tatlı rengine
Acımtırak sonu vardır bilesin
Yağmur düşer çisil çisil engine
Sarp dağların üstü kardır bilesin.

Muammadır insan sanma ki yakın

Bilmem ki bir afta çıkar mı bize
sürerken kısrağı dipsiz denize
mutluluk mutluluk nedir hünkarım
tadında hevesin hep kaldı yarım.

Şu heybetli çınarın rengine kandım

Yüreğimde her dem var olduğunu
Gönlümde bir tek yar olduğunu
Dağların hala kar olduğunu
Bilmiyor musun?

Dilimde titreyen zar olduğunu

Ah, hüzünlü bir akşam üstü yine!
Çöktü mor kokulu duman üstüme
kızıl bulutların hızla giden yönüne
erimiş dökülmüş zaman üstüme.

Bazen demirden kelimeler olur ya dilde

Bir gün yolum düşer de
sana misafir gelirsem
çayıma karanfil atmayı unutma
İçine gülüşlerini katmayı unutma
kıtlama çayı severim ben
yanına limon koymayı unutma!

Nasibine düşerse bir sevda öp başına koy
onurlu olsun, erdemli olsun
Mecnunun çöllerinden kum
Keremin ateşinden kor getirsin
öp başına koy.
Ben öptüm başıma koydum

Bırakma beni!
bırakma kimse girmesin nefes aramıza
bırakma kimse dokunmasın gönül yaramıza
bırakma kimse el sürmesin sonsuz duamıza
kimseler dokunmasın aşk davamıza...
kabuslar çökmesin saf rüyamıza...

Bir akşam üstü dolunay yüzüne
Solan aynalarda bak benim için
Bir köşede kalan bir mum çıkarda
Titrek ellerinle yak benim için.

Yüreğimi kor özlemin sararken

bıraktım yakasını içimdeki esrarın
meçhul bir firkate akıpta gitsin
dokunsun sevgilinin aziz ruhuna
benide ardınca yakıpta gitsin.

yağmur yağmur dedim sele varınca