Ömür kısa tek sermayen
Geçer gider bilemezsin.
Zaman ürkek bir misafir
Uçar gider bilemezsin.
Gözlerini bir ovala
O kadar yüksekte sanma kendini
Sarp dağları duman bürür bilesin
Sakin sular yakar yıkar bendini
İtler ürür, kervan yürür bilesin.
Kem göz ile sakın eyleme nazar
Beni şair yapan,
Bir Isparta gülüydü
Bir göl kenarının sümbülüydü.
Gurbet elde ona meftun olmuştum
Kayıp ruhumu onda bulmuştum
Sevmekte kaderdir, bil ki ben seni
Bir ucu yanık yollarda sevmiştim.
Ah sevda çiçeğim, mehlikam seni!
Köy kokulu bir baharda sevmiştim.
Hatırla ki gece yağmur yağarken
Ben seni böylemi sevmiştim ey yâr!
Ne oldu da şimdi el oldun gülüm
Muhannet rüzgâra kapılıp gittin
Mevsimsiz bir asi yel oldun gülüm.
Beni diyardan diyara götürdün
Ben naciz bir kulum, tek sahibim sen
Ah, bir kez bana bir kulum desen!
Sen, gönlümde meltem misali esen
Sen, önümde kasırgaları kesen
Geçmeyi kolay eyle sırat senden Allah'ım!
Ellerim duada; Berat senden Allah'ım!
Sevdanın adı düşünce aklıma
Gözlerim ki kalır ışıksız, fersiz
Besmeleye dokunsun her kelime
Söz ola söylensin, olmasın yersiz.
Kibirlenme, aslın bir kuru balçık!
Ben şiirler yazarken
kelimelerin tozunu alır
can suyuyla parlatır öyle yazardım.
Ben şiir yazarken.
Biliyordum içimizde
Ben seni ölüme inat sevdim
açarak yüreğimin yelkenlerini
tam kırk kanat sevdim
ölüme inat sevdim.
Çaresizlik öperken alın yazımı
vuslata saldım içimdeki sızımı
Hiç bir aşk olmaz ki cefasız
Ben seni sevmedim ki vefasız.
Sayfalar dolusu şiir yazardım
uzaklardan nazardım
eski bir yara gibi azardım
sana şiirler yazardım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!