Sen miydin beni yar düşüren derde?
Senin de yüreğin tutuşur bir gün
Süveyda bezminde can düşen yerde
Sevdalı bülbüller ötüşür bir gün.
Bir gün bir selam gelir, uzaklardan!
Belki sıcak güneşten, soğuk kardan
Dudağıma düşen bu ahu zardan
Acı bir tebessüm kaldı sevdiğim.
Nice yıllar geçti ne günler eridi
Yağmur yüklü bulutlarla doluyum
Bir dağ başında açınca bir çiçek
Ben sevdalar yüklü Anadolu'yum
Aşka sürgünüm hiç bitmeyecek.
Şu nazlı bozkır, heybetli dağlar
Ben aşkın adını bahar koymuştum
Turnalar havalandı gönül yamacımdan
martılar yeniden söyledi senin şarkını
ama çıkmazlara düşüyordu gözlerin
başkentin ufkunda üşüyordu gözlerin.
dudağında hangi hasretin türküsü var
Sevdiğim kaç mevsim geçti de seni
Zemheri ayında karda bekledim.
Bu sevda bir Mecnun etti ki beni
Her bir lahza yokta varda bekledim.
Mahzun gönül süveydada bir idi
Ayrılık, mevsimde zemheri yarim
Üşütüyor sensiz yağan kar beni
Gülüşüm asumanda kaldı yarım
Söyletiyor dilimdeki zar beni.!
Ömür gemisine sabır yükledim
Benim bir sen'im vardı
adını ansam sümbül kokardı
ay saklanırdı geceye
avuçlarıma düşerdi yıldızlar
bir gül yüreğinden kanardı
Benim bir Sen'im vardı
Benim dağlarım da boran kar var
Beyaza bürünmüş edep var, ar var
Başında bir hazin rüzgar
Enginin de ahu zar var
Benim dağlarımın...
Edepten hayadan sis perdesini
Üstüne indirir benim dağlarım
Ferhat'ın, Şirin'in feryat sesini
İçinde sindirir benim dağlarım.
Beni şair yapan,
Bir Isparta gülüydü
Bir göl kenarının sümbülüydü.
Gurbet elde ona meftun olmuştum
Kayıp ruhumu onda bulmuştum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!