Gölgeler düşer de gülşen'i sarar
Gönül kemendi bir dengini arar
Hasretin vurunca kalmıyor karar
Güller sustu yüreğimde sevdiğim.
Sevdayı yükledim dağlar almadı
Uzaktan da olsa, güneş misali
Gönlümü sıcacık sardı gülüşün
Kırmızı şerbetin süzülmüş hali
Dalında kesilen nar'dı gülüşün.
Gülüşün denizler misali derin
Gülüşüne bağlı mevsimler senin
Goncalar ki sensiz açmıyor gülüm.
Kanadı kopmuş ki kelebeklerin
Yüreğimden artık uçmuyor gülüm.
Kurşun sıksalar da dönemem geri
Alın yazımda tüten bir sevdaydın
Bu gönül ki sana darıldı gülüm
Kırgınlığım parmaklarıma indi
Elimde ki kalem kırıldı gülüm.
Uzaktan vefanın adı kalmadı
Bir uzak iklimde, kayıp sevdalar
Bilmeyen ki masal sanıyor gülüm.
Kabuk tutmuş saklım da ki yaralar
Sen aklıma düşünce kanıyor gülüm.
Bu hazan mevsimi çıkar mı yaza?
Gözümde gülüşün solmuyor gülüm
Bir yağmur düşürdü beni çıkmaza
Mevsimler derdimi bilmiyor gülüm.
Adın ki düşünce kanımdan kana
İçime damlayan bir yağmur gibi
Beni bir ummana saldı sevdiğim.
Aşkının adıyla yanan ruhumu
Bir daha vermedi aldı sevdiğim.
Umuduma düşen gülleri yaktın
Yaptığını unutmadım sevdiğim
İçimde çağlayan hırçın ırmaktın
Eller ile bir tutmadım sevdiğim..
Mevsimler sustu da sızlanır güzün
İçimde kıvrılır, en asi hüzün
Görmedim yıllardır bir kere yüzün
Özlemin içime çöker sevdiğim.
İnan ki şu anda, aynı dakka da
İçimizde akan ılık bir nehir
Işıklarına tutunmak istediğim şehir
Yıkanmak isterim belki o nehirde
Yarin tebessümü kaldı o şehirde...
gönlümün dehlizlerinde saklanan ateş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!