Yeni uyanmış'sın gözlerin mahmur!
Şimdi pamuk ellerinle gözlerini ovarsın
Ne güneşler eridi elvan gözlerinde
Gülüşünle gölgeleri kovarsın.
Mesafeler uzak olsada gönüller yakın
Durulur insan bazen, suskunlaşır
Her yürek içinde bir ceylan taşır.
Güneşle ayın sevdası mesela
Bu aşk ki insana ne tatlı bela.
O yaban ellerde o ilk telefonda sesini duyduğumda
Kanımın buharlaştığını hissettim damar damar…
Anladım bir sevdanın türbülans’ına düştüğümü
Çok istedim sana kavuşmayı çok istedim
Ders çalışırken gizlice gelip gözlerini kapatmayı
Kalbinde aşkımı sakla bir tanem!
Açma el âleme, sır deli deli!
Bir hüzne belendi bu gönül hanem
Merhem ol yarama, sar deli deli.!
Emre amadeyim, sevdiğim buyur!
Sessizlik içimde yanar kavrulur
Ruhundan yaktığın yılları dinle
Yanar yürek asumana savrulur
Ardından savrulan külleri dinle!
Kâmil-i erkânla eyleyip nazar
Aşk kapımı çaldığı günden beri
Akar gözlerimin seli sevdiğim.
Ağrıyor kalbimin en hassas yeri
Değmedi bir doktor eli sevdiğim.
Bakarken bir gün ela gözlerine
bir dua gibiydi seni sevmek
belki ravzaya düşen bir yağmur
nur dağında duyulan ayak sesi misali
bir yudum zemzem gibiydi seni sevmek
ya da Kabenin üstünde uçuşan
güvercinlerin kanat çırpışı gibiydi seni sevmek
Takınca dilime eşsiz kanatlar
Arşın gölgesinde gezer bir duam
Kapansa üstüme demir kapılar
En paslı kilidi çözer bir duam.
Dua her çiçekte bal yapan arı
Şimdi bir duam düşse de dile
Götürürsün beni o ulvi menzile
Heybemde bir sevgi azığı ile
Koyulsak el ele yola sevdiğim.
Alemin gölgesi gül kafesinde
Küela kuşlarının su içişini seyrettim
gözlerinde...
bir cennet mavisiydi gülüşlerin
mavi bir bulutun kanadı dokunmuş semaya
bir kanadı öpmüş dağ doruklarını
güneş selamlıyor dağların karını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!