Dalıma kuşlar kondu, mevsimlere yaz
Meyven olmaz ise dalına kuş konmaz
Uyan yârim, mor kuşlar uçtu yerinden!
Mevsimler ağlıyor şimdi kederinden.
Uyan yarim, şurda doğan aya bak!
Bir şavkı aklımı aldı sevdiğim.
Yolumda ki dikenleri kaldırmak
Senin vicdanına kaldı sevdiğim.
Bir dua ki bu hasrete dur desin
Her yüze gülenin muhsin'mi sesi?
Bir işin düşünce sonra anlarsın
Hayat kavramının nedir öznesi?
Gözyaşın düşünce sonra anlarsın.
Kaplasa bedenin dert ile keder
İnsan su misali, hırçın bir ırmak
Olmalı alnı ak, su gibi berrak!
Annem diye göğsüne yattığım toprak
Sesle beni, salla beni, sar beni!
Su misali bir nehirde çağlayan
Gülüşlerin güle değdi sevdiğim
Hangi tufan beni sana bağlayan
Bir katresi sele değdi sevdiğim.
Yollarımı bağlasa da boran kar
SÜRGÜN
Biliyormusun kaç kurşun öptü yanağımdan?
Ben acıları dipekte ezdimde içtim.
Bir kızılderilinin yurdundan sürgünüydü aşkım!
Göğsümde dağlar, içimde erimiş kurşunlar taşıdım.
Bir Isparta gülü kaldı yâd'ım da
Şimdi sürgün yüreğim her adımda
Kader sunsa da keskin bir zehir
Hâlâ akar içimde bir mavi nehir.
Tanıştığımızda bir gurbet yazıydı
Çalardı kapımı bir içli rüzgâr
gecede söner ay, yıldızlarda ağlar
Leyla umarsızdır uzaktan uzaktan
Küser kelimeler, şiirlerde ağlar.
Gül olamazsan, bari su veren ol
Kâinat da aşkla kurulan denge
Hasret ile aşık başlıyor cenge
Göz yaşını doldur bir boş tüfenge
Ayrılık vehmini vur sevdiceğim.
Yağmurlar belenmiş, ılık sözüne
Umutlarımda küllenen şiir sesli kadın
yıllar geçti yüreğimden silinmedi adın.
gülüşlerinde çiçekler açardı düğüm düğüm
bir ıslak mevsimdi, seni en son gördüğüm.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!