Safet Kuramaz Şiirleri - Şair Safet Kuramaz

Ben mi seçmişim doğduğum ülkeyi
Dikte edilmiş yıllarca ırk diye
Ben mi seçmişim dilimle ilkeyi
Yalan mı Hak mı bildim yasak diye!

Ne öğrettiyse atam taklit ettim

Kara toprak saklamış yemyeşil ormanlarda
Özlemle yürüyorum, yalnızım, gözüm yaşlı
Arıyorum yar, gece gündüz seni, her anda
Neredesin bir tanem, kar tanem, ceylan kaşlı?

Akar ırmaklar sensiz, dinlerim gümbür gümbür

Geçmişimden harami çalıntı ezgiler
Kalbimde çıngıraklı yılan serseriler

Tozu dumana katar ne oldum delisi
Paranoyak dilinde baksan kül kedisi

Kaderim benim elimde
Seçmektir benim meselem
Oynarım çalsa telinde
Seçmektir benim meselem

Sıratı mı geçeceğim

Şehrimin lambaları sönmüyor geceleri
Fareler koşuşuyor sessizlik doluşuyor
Köpeklerde özgürlük havlama heceleri
Kaldırımlarda birkaç insan soluşuyor
Hızla geçen araba çözmüyor bilmeceyi!

Tutkuyla olsun dediğim
Heveslerim dileklerim
Öldürdükçe kor dirilen
Dirildikçe zor ezilen…

Kapısında saklanır giz

Allah yolundayım deyip kandırdıysan
Ben şefaatçiyim deyip taptırdıysan
Ne dersem onu yap deyip kaptırdıysan
Yediğin içtiğin zehir zıkkım olsun!

Dilden düşmez sahte zikir, hopladıysan

Anlat bana keşfi kolay bir masal
Zile’ye adanmış yaşanmış olsun
Gecesinde izi lambalar al al
Işığında huzur kalbime dolsun

Tokluğu hissedip Gülkonağında

Kiraz yiyeceğim diye direniyordu çocuk
Gözünde yaşlar dilinde haşlamalar bir hayli!
Anne boynunu bükmüş, duvarda asılı gömleğe bakmakta
Ebru sanatına bulanmış gömlekte kan lekeleri…
Gözünde Nuh Tufan’ı,
Yüreğinde sonbahar hazanı!

Silahını doğrultmuş üzerime sevdiğim,
Dönüşsüz yol, katilim olacak bak övdüğüm…
Manasız ağlayıp da dizlerimi dövdüğüm,
Elveda yar bildiğim, vazgeçmediğim dünya…

Bıkmadan usanmadan her asır yar ediyor