Safet Kuramaz Şiirleri - Şair Safet Kuramaz

Görsem tatlıyı överim
Yemekse âdetim oldu
Şişman deseler söverim
Kime ne ki postum oldu

Midem açlıktan yanıyor

Yıkandım aşkın suyuyla
Tövbe ettim ayrı ayrı
Bağı kopardım kuşkuyla
Acıyla hissettim diri

Acı mu'minin miracı

Rastlantının Böylesi

Doğru ve dini bütün bir insan gibi yaşarken,
Her şey yolundaymış gibi gezerken,
Arabasıyla yol alırken bir ses gelir dışarıdan aniden o adamın kulağına.

Ağaç yaşken eğilir bey oğlum
Çocuğunu şımartma hiç olur mu?
Gerekirse dövülür bey oğlum
Ahirini karartma hiç olur mu?

Ne isterse alırsan hep eğer

Aşk olmazsa bir gülde
Yas tutar her bülbülde

Bulut yağdırmaz yağmur
Kıvama gelmez hamur

Her yerde dillenir barış
Söylendikçe alır alkış
Anadolu karış karış
Yine de savaşlar görür

Ateş düştüğü yer yakar

Neler değişmiyor ki
İstesek de istemesek de
Yaş olmuş ha yirmi ha elli
Neler ölüyor dilemesek de

Aşkın sanki bir mucize

Aşk demişler işte
Suçlusu yok
Sorgusu çok!
Yanardağın ağzında
Balon gibi patladı patlayacak acısı, nidayla
Ne bırakır aç nede tok...

Aşkın mabedi Taj Mahal
Bahçesinde güller diri
Işık saçar renk renk al al
Resital sunarmış gibi

Venüs’ün inadı sanki

Yemeye içmeye doya doya kandım
Çırılçıplak oldum soya soya kandım…

Bir ben vardım acı bana yar olurken
Hastalık esaret, dünya dar olurken!