Sen dilediğince yaşa,
kana, kana iç mutluluğu.
Bir ben esaretindeyim bir ben,
gönül ülkemde…
Gün kararmasın yüreğinde,
Gönül yanığı...
Anılar geçti gözümün önünden,
Yıllanmış şarap kadar keskin,
Yaktı genzimi,
Gönül mahzenimin yanığı...
Son umudu da uçurdular gönül bahçemde,
son çırayı da yaktılar yürek kalemimde,
son türküyü de bitirdiler nefesimde,
son şiiri de yaktılar gönül yurdumda…
Son kaleyi de yıktılar gönül ülkemde,
Ne insanlar gördük
Değerini kendileri yitirdi.
Ne yalanlar işittik,
İnsan gözümüzde aptallaştı...
Ne adımlar attık,
Elalem açıktan sevdi seni,
Bir ben diyemedim,
Bakamadım kahverengi gözlerine,
Geçemedim karşına,
Tutamadım ellerini.
Söylerken kendime,
Üstat Osman Yüksel Serdengeçti’ nin “ Gelsen de bir gelmesen de” şiirinden esinlenerek kaleme aldığım bir şiir… Affola…
Görsem de bir görmesem de… / Gelsen de bir gelmesen de…
Sevdim seni şu yalan dünyada,
Bilsen de bir bilmesen de.
Gönlüm…
Kaç gecenin sinsi rengi sindi üzerime,
Kaç zaman geçti göğüs kafesimden,
Hazanı saydım bunca zaman,
Bahara kapı aralamadan…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!