Biz söyler,
biz yazarız,
biz dinleriz,
kime ne…
Kelimeler dökülür düze,
Bize biz gerek…
Sıyırmışım aklımı,
Tutmuş iyi misin diye soruyor.
Yazmışım şiirlerimi,
Tutmuş boş işler diyor.
Biz, bizi gördük,
Biz, bizi tanıdık.
Kalbin duvarlarını aştık,
Niyetleri okuduk,
Bize biz gerekmez artık...
Zamanı değil sevginin,
zamanı değil kırgınlığın,
ve nefretin…
Sonu yok sözlerin,
sonu yok şiirlerin,
Beni anlamalısın,
Beni bilmelisin.
Beni dinlemelisin,
Suskunluğumu,
Sözlerimi,
Şiirlerimi...
Biz, siz, onlar...
Bizim elimiz ayağımız yok,
Bizim gücümüz kuvvetimiz yok,
Bizim sesimiz soluğumuz yok,
Bizim sarılacak ipimiz yok,
Masada üç kadeh
Biri bana
Biri kendime
Biri boş sandalyeye
Ben anlattım
Kendim dinledim
Geceye borcumuz var elbet,
Sarı hüzünlere de.
İki satır,
Belki de bir şiir,
Borçluyuz.
Sayısız sanırız vakitleri,
Bitmeyecek gibi harcarız,
Kendimize zaman ayırmadan,
Geçip gider siyah beyazdan…
Oysa sayılıdır yüzümüzün gülüşü,
Üç günlük yalan dünya,
işte geldik işte gidiyoruz,
taşıyacakmış gibi,
çuvallarca çilesini yükleniyoruz…
Koca alemde bir anlık ömür,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!