Bilemezsin...
Bazen ne olduğunu bilmezin,
Yüreğindeki bulutlar darılır,
Gökyüzün karışır,
Durduramazsın yağmurları...
Sevinçten mi, kederden mi?
Bilemezsiniz gülenleri…
Duyamazsınız hıçkırıkları,
Kahkahadan…
Neşeden mi, hüzünden mi?
Susuyormuş gibi görünse de dudaklar,
Bilemezsiniz ne çok konuşur yürekler…
Yalnızlığa sarılıp alışmış gibi görünse de bedenler,
Bilemezsiniz ne çok üşür o yürekler…
Sevdiğini söyleyemeyen o diller,
Mum kadar ışığın yok,
Pervane olayım istiyorsun…
Zerre kadar hükmün yok,
Hâkim olup kalem kırmak istiyorsun…
El, elden
İki el birbirinden ırak.
Göz, gözden
Gözler birbirinden uzak.
Bihaber...
Mevsimler bize ait değil,
Güller de.
Zamanın dışındayız,
Güzelliklerin de...
Ne bildiğini değil,
Neyi bilmediğini bil...
Ne gördüğünü değil,
Neyi görmediğini gör...
Ne duyduğunu değil,
Neyi duymadığını duy...
Bildiğin gibi değil…
Bildiğin gibi geçiyor mevsimler,
Üşümeye başladı günler,
Yavaş, yavaş sararıyor yapraklar…
Ben hep oralardayım...
Gecenin üçü beşi,
Gündüzün biri ikisi,
Haftanın her günü,
Ne zaman aklına gelsem,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!