Biz, bizi gördük,
Biz, bizi tanıdık.
Kalbin duvarlarını aştık,
Niyetleri okuduk,
Bize biz gerekmez artık...
Zamanı değil sevginin,
zamanı değil kırgınlığın,
ve nefretin…
Sonu yok sözlerin,
sonu yok şiirlerin,
Beni anlamalısın,
Beni bilmelisin.
Beni dinlemelisin,
Suskunluğumu,
Sözlerimi,
Şiirlerimi...
Bir yanımız…
Sancılı hep bir yanımız,
Asi kimi zaman ruhumuz,
Haykırsa da yüreğimiz,
Suskun dilimiz…
Bir yanımız ayaz,
bir yanımız karanlık,
geceye hapsedersin,
yüreğe hüzün ekersin,
hepimiz sende değilmiyiz,
adın yalnızlık,
Bir yaşamlık öyküydüm
Ne kalem yazdı
Ne kağıda sığdı gönlüm
Doldu doldu taştı kalbim...
Bir garip yolcuydum
Sonu hep kırık taşlarla döşeli bir yoldu bizim hikâyemiz
Ne ağaçlar vardı yol boyunca
Ne de bir yudum su
Kaldık öyle ıssız…
Bizim iller...
Bizim eller bizim eller,
Suyu toprağı bereketler...
Bizim iller bizim iller,
Bilemezsiniz ne tatlıdır o diller...
Bizim ki bir garip masal,
bizi hep uyutan.
Bizim ki bir garip hikaye,
dönüp dolaşıp okunulan.
Bizim ki bir garip roman,
hayatımız boyunca süren.
Açar yürek sayfanı,
şiirler yazar durursun.
İstemesen de, tutuklanır yüreğin,
bitmez görünen çilen.
Perde çekilir gözlerine,
karanlıkta kalırsın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!