Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

İnsan…

Yorgunluk çöküyor,
Ayaz vuruyor,
Bir hayale
Ve demli bir çay a kalıyor insan…

İnsan herkese iyi oluyor, oluyor da
Kiminin gözünde değeri olmuyor.
İnsan herkese iyi oluyor, oluyor da
Bir kendine dokunmuyor iyiliği…

İnsan yüreğinde kem söz barındırmıyor da,

Bir hayal kurmalı insan,
Olsa da olmasa da.
Bir düş görmeli insan,
Hayra çıksa da çıkmasa da...

Bir ömrü dolu, dolu yaşamalı insan,

İnsan ahvali...

Hoş görmek mi iyidir,
Hor görmek mi?
Nedir insanın bu hali...

İnsan;
Dilinde yalanı yol eyledi,
Sözünde zehri bol eyledi,
Haramda helali zor eyledi,
Bakışta gözünü kem eyledi,
Hakk'a varacak yüzü yok eyledi...

İnsan bu,
Geldiği yolu unutur,
Geldiği yeri unutur...

İnsan bu,
Yolda yarenlik edeni unutur,

İnsan bu...

İnsan bu,
Dalı kırılır,
Duvarı yıkılır,
Nefesi kesilir,

İnsan bu…

Günler aylar mevsimler geçer,
Yıllar biter.
İnsan bu,
Kâh eksilir,

İnsan çok…

Had yok hudut yok,
Edep yok edepsiz çok,
İnsan çok arsız çok…

İnsan diyorum insan,
Kimseyi kırmamalı,
Ne hata yapmalı ne özür dilemeli…

İnsan diyorum insan,
Aşka inanmalı,