Deprem…
Bir can ses veriyor enkaz altından,
Bir el uzanıyor molozlar arasından,
Bir yardım eli çekip alıyor o yıkıktan
Ve biz gözyaşlarıyla gülüyoruz sevincimizden...
Had de bilinir, hudut da
Sevgi de bilinir, saygı da
Ha, bilmeyenlere de, bildirilir.
Eş de bilinir, dost da
Sır da tutulur, söz de
Derin hendekler atarlar yüreğine,
Bir uçtan bir uca,
Bırakıp gidenler.
Kapatmaya gücün yetmez,
Atlamaya korkarsın.
Sorgusuz sualsiz kalırsın,
Derin bir kuyusun…
Eski bir şarkısın,
Dinlemekten usanmadığım.
Hep yeni bir şiirsin
Yüreğimde yaşayansın…
Ve bir akşam başladı kargaşa,
Suskunluğum sallandı,
Sıkıştı göğüs kafesim,
Dar geldi koca dünya…
Ve bir gece başladı sancı,
-Değer miydi?
-Değerdi…
-Sever miydi?
-Çok… Kıracak kadar…
-Özler miydi?
-Evet öldürecek kadar…
Hayat mükemmel değil,
ben de değilim,
sen hiç değilsin,
Kimse değil.
Ondandır aşkın çabuk bitişi,
yüreklerin körelmesi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!