Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

Çizemedik ki baharı...

Yıllar geçti,
Mevsimler tükendi,
Ömür törpülendi.
Erbabı da

Hadi çocukça bir şey yapalım,
bir iki üç tıp deyip,
susalım…

Hadi çocukça oyun oynayalım,
bir iki üç deyip,

Çocuksumu güler senin gözlerin
Çocuksu mu hep sesin
Öyle masum
Öyle derin...

Çocuksu mu senin şefkatin

Eksilir insan...

Hep bir yanımız kalır bir yerlerde,
Bazen bir çift gözde,
Bir bakışta,
Aklımız anıların arasında...

Eksilirken yaşam...

Bilirsin işte geçen zamanı,
Uzunca gelir insana.
Koskoca küp olsa almaz diye düşürsün, halbuki bir kavanozu dahi dolduramazsın...
Oysa takvim yapraklarını koparmak uzunca zamanını alır...

Gidersen,
Eksilir yüreğimden.
Sevmezsen,
Eksilir ömrümden...

Eksiliyor bir bir,
ömürden anlar,
yürekten insanlar...

Düşüyor bir bir,
hayalden kaleler,

Eksiliyor yaşam...

Hayat denen şu uzun yolda,
Giderek eksiliyor yaşam.
Beraber yola çıktıkların mı?
Kimi yarı yolda,

Durulur elbet sular,
içeriz biz de kana kana.
Dağılır elbet bu sis perdesi,
gezeriz biz de doya doya...

Açılır elbet gökyüzü,

Geçer elbet,
İyileşir açtığın yaralar.
Silinir elbet,
Buğulu cama yazılan aşklar.