Eksiliyor yaşam...
Hayat denen şu uzun yolda,
Giderek eksiliyor yaşam.
Beraber yola çıktıkların mı?
Kimi yarı yolda,
Durulur elbet sular,
içeriz biz de kana kana.
Dağılır elbet bu sis perdesi,
gezeriz biz de doya doya...
Açılır elbet gökyüzü,
Geçer elbet,
İyileşir açtığın yaralar.
Silinir elbet,
Buğulu cama yazılan aşklar.
Azı da bir çoğu da bir,
Bıçak gibi keser hüzün yüreği,
Kanarsın.
Ne yaz ne kış,
Sert eser Ekim rüzgarları,
Eksiğim,
Kolum kanadım değil,
Etrafım değil,
Günüm gecem değil,
Başka bir şey bu,
Bomboş bıraktın,
Neden böyle,
hep bir yanımız eksik,
bundandır hoş hoşbet,
sen eksik,
ben eksik,
hayat eksik.
Eksik okuduğum değil,
eksik kaldığımsın…
Eksik yazdığım değil,
tam yazamadığımsın…/Sabri CEYHAN
Eksik…
Gülüşümüz eksik,
Günümüz ki dar.
Yârimiz eksik,
Yüreğimiz ki har…
Derin bir sessizlik çöktü gecenin zifiri kalbine,
Saatler ayrılık gongunu vuruyor,
İyi gecelerin bir anlamı yok,
Tesellinin olmaz faydası…
Ölenle ölünmez,
Gidenle de gidilmez,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!