Güneş gibi olmalı dost,
hem ışıtmalı, hem ısıtmalı,
seni gözlemeli.
Ay gibi olmalı dost,
gecelerini aydınlatmalı,
Dost dost der de insan,
Kimi kara günde,
Kimi ak günde belli eder kendini.
Düşünce tanır insan dostunu,
Kimi büyüdükçe büyür nezdinde,
Kimi küçüldükçe küçülür nazarında…
Dinmez…
Ne giden gittiğiyle kaldı
Ne de kalan yalnız.
Giden yanına yaren eyledi,
Kalan yüreğinde taşıdı.
Hiçbir şey sorma hayat,
Tükendim cevaplayamam.
Gözlerime bakma hayat,
Yorgunum kirpiklerimi kaldıramam…
Kimsin diye bakma hayat,
Bir sana,
bir de başkasına,
soramam Seni...
Bir seni düşünür,
bir seni severim,
Kalmadığımız bir hanın,
Yürümediğimiz bir yolun,
Yorgunluğunu ödedik.
Yemediğimiz bir lokmanın,
İçmediğimiz bir bardak suyun,
Diyor ki zaman,
Herkes inandığı gibi kalsın,
Vardır bir hesabı kaderin.
Diyor ki zaman,
Herkes gider bir gün,
Diyorlar ki; bir akşam bir sabah,
bilmiyorlar kaçıncıdır bu geçen…
Diyorlar ki; dost yanındadır her zaman,
bilmiyorlar yüreğim hangi dem…
Diyorlar ki; ömür yalan,
bilmiyorlar yalandan ölüyor insan…
Dök düşün...
Ne insandan
Ne de zamandan,
Vefa bekleme,
Hal hatır bilmezler...
Dokunacak sanırsın,
için kıpır kıpır olur,
uçacağım sanırsın,
ta içten sevinirsin.
Dokunacak sanırsın,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!