Beni buldum...
Tükenmişlikler yükledim omzuma,
Sen el verdin.
Diz boyu çaresizliklere gömüldüm,
Sen çekip aldın...
Kim yaşamış ki beni,
kim anlatabilmiş ki,
bir beyaz kağıt mı,
bir kara kalem mi,
Yoksa alem de bir ömür mü?
Kim yaşamış ki beni,
Ben kalleşçe eşinin yanında vurduğunuz,
çocuğuyla beraber katlettiğiniz polis…
Ben haince arkadan vurulan Mehmetçik,
binlerce isimsiz kahramanım…
Ben gözü yaşlı ana,
Ben dul kalan eş,
Gecesine gündüzüne sığındığım,
Aşıma ekmeğime ektiğim,
Suyuma tat verenim.
Sen, sen
Dualarda kabul olmayanım...
Bir ömür bekleyiş bu…
Uzun bir gece,
Sonsuz bir bekleyiş bu.
Sadece bir nefes,
Yaşamı dolduran bu…
Nasılda çöküverdi karanlık
Bahara aldırış etmeden.
Nasılda çöküverdi yorgunluk
Kışın dinginliğine hiçe sayarak...
Nasılda değişiyor insanlar
Bir şarkıdır hayat...
Bir şarkı nağmesi dökülüyor
Sokağı yarıp geçen rüzgarla
Sözleri savruluyor kaldırımlara
Camdan içeri süzülüyor notalar
Bir şiirle...
Tek kelimeyle insan muhteşemim der de
İyi olmadığını iki kelimeyle zor anlatır.
Velhasıl kimse vasat bile değil,
Aslında iyi değil hiç kimse...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!