Kim kime gitmek istiyorsa gitsin,
Kim kimi bekliyorsa beklesin,
Ben artık sana yokum…
Kiminle gülecekse yüzün,
Kiminle mutlu olacaksan ol,
Ankara gibisin yar,
Baş tacısın,
Herkes imrenir sana...
Lâkin ulaşılmazsın,
Savarsın başından.
Taşra gibi çaresiz seni sevenler...
Arda kalan bir yaz mevsimi,
Ömürden geriye kalan,
Bir de buruk anılar,
Bitmese de yaz, başladı sonbahar…
Arda kalan koca bir anı,
Saf tutar hüzünler karanlık çökünce,
başlar birazdan yüreğin kendisiyle savaşı…
Dökülür gözlerden iki damla yaş,
başlar birazdan yüreğin hüznünü dışa vuruşu…
Sabırsızlıkla beklenen,
bayram sabahı gibisin kadın…
Esvapları özenle katlanıp,
giymeye kıyılmayan urba gibisin kadın…
Ziyaretlerde özenle toplanıp,
tadına doyulmayan şeker gibisin kadın…
Ne çok hasret kalan var,
Kimi uzakta,
Kimi sılada,
Kimi göçmüş gitmiş öbür dünyada
Ve bir bayram daha böyle geçiyor.
Uyku tutmaz bazen,
Gün ağarır,
Tan yerini seyrederim,
O sessizlik ve sensizlik eşliğinde...
Keder yer eder bazen,
Bazen...
Bazen sabır bile kar etmez
Taş çatlar un ufak olur.
Bazen beklemek uzağa atar
Yol ufukta değil gözünün önünde biter...
Bazen…
Bazen susmak gerekir
Bütünüyle,
Kırgınlığı bir kenara bırakarak.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!