Sana verdiğim o öpücük var ya..
Hani şu en küçük olanı.
Günün ilk ışıklarından
Gün bitene kadar kullanmak içindir...
Kıymetini bil olur mu.
Hayat: defalarca aynı filmi yönetmiş,
Bazen sonunu hüsranlarla bitirmiş, bazen de kahkahalarla.
Kimi zaman da güldürmüş gözyaşı gelinceye kadar.
Kimi zamanda kahrettirmiş ve hıçkırıklara boğmuş.
Kimi zaman her şeyi tesadüflere bağlamış.
Onu her özlediğimde,
Evde olduğunu bilsem bile,
Nerede olduğunu bilsem bile.
Gene de telefon edip
Nerdesin diye sorardım.
Artık telefon bir süre çalıyor ve susuyor.
Senin olmadığın nikâhta,
Memur da olmaz ki,
Bana o soruyu soracak.
Hem şahit de bulamam ki,
Sen yanımda olmayınca,
Sen duvakların içinde olmayınca
Küpelerini çok kıskanıyorum.
Gözlerimi alamadığım yerde duruyor
Öpmek istediğim yerde duruyor
Saçlarına sarılıp onlarla ısınıyor
Gerdanına sarılıp sevişiyorlar
Söyler misin:
Bir masal olmayı dilerdim seninle.
Ama hangi zamana ait olacağımı kestiremedim.
Dedim ki,
"Bir masal olayım da"
Zamanını okuyucu önemsemesin
Bizi bulsun,
Mektup
Eskiden mektup vardı.
O bembeyaz zarfın içinde katlanmış bir başka beyaz kâğıt ile
Her türlü haber günümüze neşe katardı.
Kiminde müjdeler olurdu,
İnsanlar bir okyanus gibidir.
Bazı suları sığ,
Bazı suları dalgalı,
Bazıları derin,
Bazıları çamurlu,
Bazıları masmavi,
Eskiler bilir
Bazı eski şeylerin ne kadar güzel olduğunu.
Bizim sevgimiz için ileride,
"Nasıl da sevmişlerdi birbirlerini"
Diyen olacak mı acaba?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!