Gece süt-liman, tenin gibi bembeyaz zaman,
Kara giyinenler sancılardır içimde tepişen.
Gözlerin uçurum ki kaybolmalı içinde her an,
Kıyamet çığlıklarında bin mahşer içinden.
Saçların aleve bürünmüş kuşkusuz seyirlikten ziyade,
Cılkı çıkmış dünyanın
Ve sen hala gülüyorsun.
Gül sen gül yakışıyor sana,
Gülüşünle çiçekleri yaşatıyorsun.
Seni anlamak;
Bir düş kurmak ölesiye...
Adını koymak her cümle içine,
Seni sevmek gözlerimle...
Anlattıkça sefil ve anlatamadıkça yorgun,
Sen edemedi bir türlü cümleler.
İçimde kelimeler ve tükenmemiş savaşta,
Bir sen edemiyor sonu gelmeyen şiirler.
Senin ismin?
Senin ismin gök kuşağı.
Yedi rengi bir arada tutan
Ve bir o kadarını taşıyan.
Evet evet,
Senin ismin gök kuşağı...
Seninle her seferinde yeniden tanışıyorum,
Her seferinde yeniden gözlerini ve ellerini seziyorum.
Saçların çarpıyor gözüme ilk defa görmüş gibi,
Yeniden tanıyorum seni her defasında bir el tanır gibi.
Kirpiklerini göz-kapaklarında duruşun hep ilk defa ile
Sen sevgilim,
Yani güneş gözlü dünyam;
Sabaha ulaşsın senle
Bütün sevişmeler
Uzaktan yakından.
yol boyu çiçekler uzanıyor rengarenk
sanki bahardır her yere gelen
hepsi başka kokuyor diyorlar
ben bir sen kokusunu alıyorum
yollar uzanıyor kimi asfalt kimi toprak
Gözlerine uzanmalı gözlerim
Bir deniz kıyısında
Ve mavisi öpmeli kulaklarımı dalgaların.
Sesin sonrasında düşmeli adıma,
Saçların mutluluktan kıvranırken parmaklarımda...
Bir deniz kenarında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!