Recep Akıl Şiirleri - Şair Recep Akıl

691- Niyetin karşındakine bir şeyler anlatmaksa eğer, doğru kelimeleri bulup yanlış anlaşılmaya izin vermeyecek net ve basit cümleler kuracaksın ki maksat hâsıl olsun.

692- Yaşadıkları yerlerde mezarları olmayan insanlar için o topraklar vatan değil sadece üzerinde ömür sürdükleri bir toprak parçasıdırlar.

693- Bir ailenin bireylerini birbirine bağlayan birincil etmen sevgi değildir. Onları birbirlerine bağlayan asıl şeyler birbirlerine olan saygıları ve birlikte oldukları zaman aldıkları haz ve mutluluktur. Son tahlilde bunlar da zaten sevgiyi doğururlar.

701- Her insan yüreğinde bir dünya taşır. Ve bu dünyada kimi zaman çiçekler açar bahar olur, kimi zaman karlar yağar don olur, kimi zaman da volkanlar patlar, kavurur. Yani kısacası Dünya neyse insan odur.

702- Provokatör, ortamı hazırlayan kişidir. Eylem yapmaz yapılmasının gerçekleşmesi için gerekli olan şartların oluşmasını sağlar ve geri çekilip ortadan kaybolur.

703- Bir davaya inanmışsan o davanın militanı olacaksın. O kadar ki canından bile aziz bileceksin. Ama dava da dava olacak hani. Cenabı Hakk'a muhalif olmayacak.

711-Hepimiz riyakârız. Düşüncelerimizin ve suretimizin üzerindeki maskeleri kaldırmadıkça da bu durum böyle olmaya devam edecektir.

712-Hiç kimseden hiçbir şey beklememek insanın akıl ve ruh sağlığını korur. Çünkü beklemek yıpratıcıdır, elde edememek yıkıcı.

713- Düştüğünde kalkmayı başarabilirsen, başarmak için çıktığın yolda yürümeye devam etme şansın olur.

721- İnsanı tutkuları esir alır. Tutkularından ne kadar uzaklaşırsan o kadar özgür olursun.

722- İnsan hayatı boyunca hep yalnızdır fakat bunu çevresinden el ayak çekilmedikçe anlayamaz.

723- Davranışlarımızı ve kararlarımızı zaman zaman sorgulamalı ve doğru olup olmadıkları konusunda onları teste tabi tutmalıyız.

751- Her insan ne kadar şikâyet ederse etsin yaşadığı hayattan memnundur aslında. Bu durumun en büyük kanıtı ise şikâyet etmiş olduğu hayatı (öyle görünüyor olmasına rağmen) değiştirmek için gerçek bir çaba sarf etmemesidir.

752- İnsanoğlunun en büyük açmazı yetinmeyi bilmeyip açgözlü davranması ve bu eksikliği nedeniyle de bu güzelim dünyayı kendisine yaşanmaz hale getirmesidir. Halbuki olumsuz değil de olumlu düşünebilse ve biriktirmeci değil paylaşımcı olsa… Böylesi daha güzel değil midir?

753- Anlaşmazlıklar alt üst oluşları da yanlarında taşırlar ve elbette kargaşayı da. Sonuç yıkım ve yok oluştur. Yıkımların ardından yeniden toparlanabilmek için çok büyük emek ve maliyet gereklidir. Bu sebepten maliyetler birileri için kazanç kapısıdır. Onun içindir ki kargaşaların ardında mutlaka birilerini hesabı vardır.

761- Her insanın şeytanı kendi içindedir. Onu başka taraflarda aramasının hiç gereği yoktur. İyi de kötü de kişinin kendisiyle birliktedir. Şeytanını besleyip büyütmesi ya da yok etmesi yapacağı tercihle ilgili bir durumdur.

762- İnsan ne isterse o olur. Ya nefsini kocaman bir sorun olarak üzerinde bir yük olarak taşır ve onun esiri olup hayatının her anına müdahale etmesine izin verir ya da davranışları ve yaşam tarzıyla zararsız bir şey haline getirip onu esir alır. Seçim tümüyle kişinin kendisine aittir.

763- Bilmek, sorumluluk demektir. Sorumluluk ise insana görev yükler. O halde bildiğini iddia eden kişi bu bilginin kendisine yüklediği görevi yerine getirme konusunda duyarlı olmak zorundadır. Kişi bu duyarlılığı göstermekte tereddüt ediyorsa gün gelir sahip olduğu bilgi ona ağır gelmeye başlar, taşıyamaz ve altında kalır.

771- Umutsuz olmak insanoğluna yakışmaz. Umudu hep taze tutmak, geriye doğru değil, ileri doğru bakmak gerekir. Geriye bakmak insanı karamsarlığa iter. Karamsarlık ise hayatımızın dinamiklerini olumsuz yönde etkiler, örseler. Örselenmiş bir hayatın sahibi olarak da insan üretkenliğini yeterince ortaya çıkartamayacağı için asıl varlık sebebine ihanet etmiş olur. İhanet her durumda büyük bir suçtur. Kişi akıllıysa kendisine karşı suç işlemez.

772- En güzel arkadaşlıklar, en güçlü ve sağlam dostluklar yürekten bir merhabayla başlar. Güne güzel başlamak istiyorsa insan yüzünde kocaman bir gülümsemeyle çevresine “Merhaba!” demekten kendisini alıkoymamalıdır.

773- “Kim ne der?” diye düşünerek yaşamak insanın bir takım maskelerin ardına sığınmasına sebep olur. En iyisi “Kim ne isterse onu söylesin,” diyerek hayatın ayrıntılarına çok fazla kafayı takmadan basit ve sıradan bir hayat yaşamaktır. Böylesi kişiyi çok büyük sıkıntılardan kurtarır. Yeter ki Rıza-i İlahi’ye muhalif davranışlar içinde olmasın.

791- İnsan ne hayatla ve ne de onun getirdikleriyle savaşmalıdır. Asıl savaşını kendisine karşı vermelidir. Eğer bunu yapabilirse ama doğru ama yanlış hayata karşı bir duruş sergilemeye başlamış demektir.

792-

793-

781- İyimser olmak insanı doğru yönde motive eder, iyi ve güzel yanını ortaya çıkarmayı sağlar.

782- Bir insanın bir başkasını etkisi altına almak istemesi bir tür kişilik zaafıdır.

783- Hayat bu, kimi zaman aldanır, kimi zaman aldatır insan. Aslında her iki halde de kişi sadece kendisiyle baş başadır ve sadece kendisi için yaşar.

801- Mademki feda ediyoruz o zaman feda ettiğimiz şeyin, şeylerin bu dünyadan göç ettiğimizde yanımıza ne katacağını da hesap etmemiz gerekmez mi?

802- “Emek yoksa ekmek yok.” sözü günümüzde değerini epeyce kaybetmiş olsa da doğruluğu konusunda karşıt bir şeyler söylemek hiç de kolay değildir. Kolaycılık son tahlilde kaybettirir.

803- Hiçbir şey kendi başına mükemmel hale gelmez. Mükemmel olabilmesi için usta bir elin müdahalesi gerekir.