Ramazan Boran Şiirleri - Şair Ramazan Boran

...
Mahşerin zembereği gıcırdıyor
vera hafız
Feleketlerin diline düşmüş nil gibiyiz

Anne zamanı yok

An’a
İbrahimi bir duanın imdadına
Çılgın bir bulut devrilir
Ve görürsün yağmurların aşkla güldüğünü
Karınca dudağından serpilen suyla söner miydi nemrutların ateşi
Küçümseme!

şehirler
yarın sunağı haram şehirler
!
nicesi üryandır nicesi medet umar dünden
simsiyah dumanlar yükselir
ufukta bembeyaz bir hayâlden

yerini yadırgayan bir yıldız gibi
düşersin içimden her akşam
kırışır yalnızlığım
başlar tazelere uzaklığım
geceye sarılacak kadar kötürüm
nefesini yarılayan kelebekler kadar kısa ömürlüyüm

...
zaman
sadesine
evcil bir kına yakmış saçlarından
şarâbi lakabı uyanık
suya muhalif yangın

...
ateşle kar arasına demir atan masalların
yoktur mesafesi!
an’dan gayri uzağa düş’müşüm
biraz gururdan
biraz da esrarından öte

Sen giderken
_Görüşürüz_ demiştin ya hani

Alışık değilim
Sen benim bir'inci dereceden yakınımsın
Bende uzak körlüğü var

ser'âzad makamında şarkılar fısıldayan
kuş günlüğü içim
palazlanıyor kelimelerim
Uçtu uçacak

ürküttüler mi

Gözbebeklerinden içeri
Bir ben korkusu düşüyor alya
Benliğinden tutunamayan zavallı bir ben korkusu
....
Düşerken huzurun bütün harflerini arafta bırakıyorum
...