Ramazan Boran Şiirleri - Şair Ramazan Boran

ellerim boşlukta
gözlerimde senden kalma bir çiy tufanı
ölü boşluklara çığlıklar diken-
senden sonra öğrendiler
bu el'amanı
soluğumla çatışan bu harami dumanı

suyun kokusuydu
ah bilmiyordu
ney'in felsefesiz kokusuydu


kâh

Ah benim derbeder köşemin muteber çiçeği
Bozkırın o nazlı kelebeği

Hangi gecelere şandı yıldızlı gülüşlerin
Ben şavkına minnetle serilen zifiri bir gölge iken

...
!mgelerim pimini çekmek üzere
korkarım
patlayacak bir gün daha

...
Yıllar
Yokuş aşağı seğiren
kaç yıldızlı
kıdemli bir ihtiyar portresi çizmiş sanatkârımın elinden

_
Dalgın bir yanardağın aldatılan göğsüdür
Can çekirdeğinde bir kilitli düş ölüsüdür zaman _

Zaman_
Boynuna "vurun" sloganları atılan

karanlığın krallığıdır
kendini yorumlayamayan akbabaların çığlığı
ikisi de işgüzar
bu açlığı onlar döllediler
daha çok ölmek için
onlarla emzireceğiz yalnızlığın memelerini

....
'gitmek zulümdür gitmek ölüm'
bir şarkıda tüm şarkılarda
kendine yerleşke arayan
yırtılmış haritalarda tüm kuytuluklarda
'gitmek zulümdür gitmek ölüm'

felçli bir şiir yazıyorum
kızıl bir yalnızlıkla ağırlanan
gizli öznelerin teras katında


kar ve karanlık

gel
bir lahza eğil
dertli bir dal gibi derdinin peşine düş


uça bildiğin kadar uç hayatı