gözlerin gök düşesi
tenin kar beyazından
saçların ipek yolu
gülüşlerin ilkbaharın öz kardeşi
Tanrı'nın ilk günkü eseri gibisin
henüz ilk adımlarını atan çocuk gibi saf ve sevecen
...
parmak uçlarında üreyen sızılar
yüzünde günahkâr bir macera
gözlerinde enkaz yığını şehrin
ırmağına kan sızar kuytuların
gamzesinde göverir gece ayazı
...
ah yâr!..
merhametle kanattığın dudaklara
ateşten bir gül yakışıyordu
güller ki kokusunu bir pervanenin
uykusuna aşılıyordu
...
Dilimi mumyalayan bir türkünün derdindeyim
Sevda denilen noktanın çetelesinde yırtık bir nakaratla dolaşıyorum
Ölebildiğim kadar ölüyüm
Göğsüm bana sataşan imgelerle dolu
Heybesinde saklı en tekil sızılarla,
Uzanıyordu ağır aksak
Çatık kaşlı vaktin omuzuna yaslanan gölgeler
Kirpik uçlarına mayalanan
Bulutlardan sağılan gözyaşları/yığınak
yedi oktav hu çeken bir derviş gibi
omuzlarıma yığıldı dünya
belli ki yeni bir tufana
mührünü çakacak sular
Ey bir aşktan daha fazlam
Soluma sanatım! .
Ey sokak sokak köşe bucak reddedilmiş sadakam!..
Nefesimin son limiti
bilmem ki
hangi zamandı yitip gittiğim
yollar yabancı
şehirler dargın
hangi zamandı
yüzünden bir yol bulup da geri dönemediğim
hangi tarihin muamması beddua etti taşlara
kifayetsiz suskuların kahrına karıştım
ölümün kardeşleriyle tanıştım
kederim bir çığlık gibi yapıştı duvarlara
-
Bekir Şahin
-
Gün Işığı
Tüm YorumlarSon derece etkileyici söylemleri vurucu sözleriyle üst düzey şiirleri olan değerli Şairi tanımış olmaktan dolayı bahtiyarım...
Şairin şiirleri kadar, şiirlere yaptığı yorumlar da takdire şayan,
Gönül kaleminize saygımla..