Ramazan Boran Şiirleri - Şair Ramazan Boran

Ne uzun sürmüş bir akşam
Ne sancısı geldiği vakit gün doğmasın
Sabah olmasın
Ne de kanatsız bir uçurum çiçeği açmasıın
Her seferinde şapkası düşecek kara gözlü kardan adamın
Kütleler göz göze gelip aşkla terlediği vakit

...
sancılıydı
henüz doğmadığı zamanlardı kırmızının
kedeistan şehrine yine
hazanın vurduğu saatlerdeyim
payandası kırılıyor süvari bulutların

...
Şehirler
Yarın sunağı haram şehirler

Nice üryandır nice medet umdurur dünden
Simsiyah dumanlar yükselir

şehirler
yarın sunağı haram şehirler
!
nicesi üryandır nicesi medet umar dünden
simsiyah dumanlar yükselir
ufukta bembeyaz bir hayâlden

uykusu mıhlanmış deli gibiydiniz bu aralar
yakanızda eksik bir gün
en eğreti doğumlara hamile
onca derdini kiraya çıkarmış
bomboş bir şehrin hüznü yüzünüzde
sanki yuhalanmış bir suçlu gibi

Alevi fakir bir mum ışığının kenarında mecâzen yaşadık
En iri yalnızlık dediler adına

Neresinden ilişirsen iliş
Yine ayazıma çarpacaksın dedi hayat

yüzünde hayat belirtisi olmayan
harpten çıkmış esrik bir portreyim
ve bir kısık mevsim

Yokluğunun kırkıyla savaşıyorum
Varlığınla yıkanmak ahrete kalacak!
....
Göz kapaklarını kaldır
Küstüm çiçeği gibi boynunu bükme karşımda neria
Demirden hıçkırıklarını tığla dudağımın

Gün batımlarımın doğu yakası
Boşlukta nevri dönmüş boşluğumun sepia'sı

Aymina

Tellerle çevrilmiş bir işgâlin eşiğindeydik

Gün batımlarımın doğu yakası
Boşlukta nevri dönmüş boşluğumun sepia'sı

Aymina

Tellerle çevrilmiş bir işgâlin eşiğindeydik