Ramazan Boran Şiirleri - Şair Ramazan Boran

uykusu mıhlanmış deli gibiydiniz bu aralar
yakanızda eksik bir gün
en eğreti doğumlara hamile
onca derdini kiraya çıkarmış
bomboş bir şehrin hüznü yüzünüzde
sanki yuhalanmış bir suçlu gibi

yüzünde hayat belirtisi olmayan
harpten çıkmış esrik bir portreyim
ve bir kısık mevsim

sen
belki'lerin kanadını
ancak sapanıyla öldürdüğünde
bütün imgelerim kar tanelerine özendi
yarısını bile yaşayamadan hayatın

Ah herkes susarken
Havarisiz kaldı aksâda aşk
Biraz yorgun
Biraz da korkaktılar
Hıçkırıklı bir âmin gerek yeni tarihine sevdanın

henüz
çatlamamış bir nüveydi
suyun sunmadığı
toprağın kavrayamadığı
bir kün öncesiydi sessizliğin

Bu bir yer altı senfonisidir

-
Gideceğin yer geldiğin yerdir
O yüzden korkma!
-

...
dilimi kefenleyen bir türkünün derdindeyim
sevda denilen noktanın çetelesinde yırtık bir nakaratla dolaşıyorum
ölebildiğim kadar ölüyüm
göğsüm_

henüz çocuk çağında bir akşam
kendimi sana kursam
zamanı sütten kesmeden
ışığını mayalasam gözkapaklarıma

...
Çerağı sönen pencerelerin kanatlarında
Küllenmiş bir kraterdi darağacına kurulan cümleler
Gün gelir şairliğim yargılanır
Şiirlerim üşür

_
Dalgın bir yanardağın aldatılan göğsüdür
Can çekirdeğinde bir kilitli düş ölüsüdür zaman _

Zaman_
Boynuna "vurun" sloganları atılan