Ramazan Boran Şiirleri - Şair Ramazan Boran

Gün batımlarımın doğu yakası
Boşlukta nevri dönmüş boşluğumun sepia'sı

Aymina

Tellerle çevrilmiş bir işgâlin eşiğindeydik

hangi tarihin muamması beddua etti taşlara
kifayetsiz suskuların kahrına karıştım
ölümün kardeşleriyle tanıştım
kederim bir çığlık gibi yapıştı duvarlara

saçlarında saklı olmalı
sevda yüklü çağlayanların çağı
victoria manavgat düden ilgilendirmez seni


gizemlisin

Ah albina ..
Ah şeb-i Leyla'm
En Ekber nidâlarıyla uyanan ..
Sürgününde seher kokan sarı ezan çiçeğim!
...

Ah albina
Ah şeb-i Leyla'm
En Ekber nidâlarıyla uyanan
Sürgününde seher kokan sarı ezan çiçeğim!
...

Bir Anka Kuşu Yalnızlığı

...!
Bir şiirlik an kadar uzaktın
An kadar içimde! ..

ufukta örgütlü bir kararma
içimde öz suları çekilmiş yaprak donanmaları
güvertesinde sere serpe
tabutlar dolusu bir gemidir şimdi içim

...
dilimi kefenleyen bir türkünün derdindeyim
sevda denilen noktanın çetelesinde yırtık bir nakaratla dolaşıyorum
ölebildiğim kadar ölüyüm
göğsüm_

kimse kalmayınca bu şehirde
renksiz bir gülümseme doğurur dudakların
yeşilden sarıya doğru yürüdüğünde


ona bakıyorsun

Her damlası bir yanıttır dilde kanayan sözcüklerin
Her rengi bir tahlildir gönül sarayında karakterin
Senin gülücüklerinde kızaran şu gül
Sana söz!
Benim en kırmızı isyanım olsun