Poyraz Can Şiirleri - Şair Poyraz Can

Merhaba;Sevgilim

Sana bu mektubu
Soğuk bir Ankara gecesinden yazıyorum.
sessizliğin terkedilmiş koynunda
ve ellerim titrerken yazıyorum.

Sana hiç “sen” demedim.
Adını bile anmadan sevdim seni.
Yalnızlıktan değil,
Kalbimdeyken bile yok oluşundan yoruldum.
Bir kadının gülüşü nasıl bu kadar uzak olurdu?
Sen gülüyordun,

SUS yüreğim SUS !

Sakın söyleme bildiklerini.
İncinir, kırılır yüreği.
Bilmesin,
bilmesin onun seni sevmediğini.

Beni en çok unuttuğun yerden hatırla…
Orası, kalbin kendinden kaçtığı yerdi.
Adını kaybolduğum düşlerimde bıraktım.
Bir çiçeğin kururken çıkardığı sesi duydun mu hiç?
İşte öyleydi sana unutmam,
İçimi kemiren bir yankı gibi.

Biraz uykusuzum bu gece
ve yine sensizim.
Hayalin gözkapaklarımı çiziyor.
Gözlerin, harf harf ezberimdeyken
Sesin hâlâ içimi üşütüyor.

Şimdi kalkıp gelsen mesela,
Yeniden yazsam seni…
Ama bu defa
gidişini değil,
kalışını anlatan bir şiir yazsam.

❤️‍🔥Yarım Bıraktın❤️‍🔥

Bir kelebek nefesi kadar ömrüm vardı,
Giderken onu da aldın
Yine Yarım Bıraktın yine yalnız bıraktın.
Uçurumun kıyısındayım mil çekilmiş gözlerime,

Körpece bir aşkın ayak sesleriydi duyulan,
İnceden, parmak ucunda,
bir dansın vedaya benzeyen adımlarıyla
gidiyordun.
Kapı ardına kadar aralıktı;

Bu gece…
Bu gece yokluğuna bir mezar kazacağım.
Sana ait ne varsa
adını bile anmadan atacağım içine

Yaşanmış bütün anıları yok sayıp

Ey Ay'ın ve Güneş'in nazlı kızı
Karanlık gecelerin yorgun sündüzü
Sen ellerinde zehirli sarmaşık tozu
Hangi dua bulutlara çok yakışır nezdinde?
Yağarmı yağmurlar kurak gönlüme.