Perihan Pehlivan Şiirleri - Şair Perihan ...

Afacan,
Annesinin eteğini,
Çekiştirip;
Anne, anne!
Bak,
Ay dede.

Eskiden ne hazırlanırdık bayramlara. Aylar öncesi dip köşe temizlik şart. Sonra ramazan hazırlığı derken mukabeleler, davetler, iftarlar, ziyaretler. Sonra; sonra bayramlık elbiseler. Alınacklar alınır var olanlar temizlenir ütülenir. Sahi tatlılar, evet olmazssa olmaz baklava, herkes kendi bütçesine göre. Kimi evde açar. Eş dost toplanır bugün sana yarın bana imece usulu yani. Neşe ve hoş görü içinde. İslamiyet yardımlaşma mühim. Durumu iyi olan sipariş verir. Tepsiler boy boy bayrama bir gün kala hazır. Ve zeytinyağlı sarmalar, börekler, keşkler, çörekler. Bin aydan daha hayırlı Kadir gecesi geçince işler bir hızlanır. Ramazanın başı bereket ortası mağfiret sonu bayram ve barışma mutluluk paylaşma demiş atalarımız. Çocuklar onlar unutulmamamlı. Özel şekerler,mendiller mutlaka haçlıklar. Bu arada bayram kartları özenle seçilirdi. Ozaman cep telefonu yok, internet yok. Hayat bayram olsa lafı oradan çıkma. Çünkü o gün küstler barışır,dostlar kucaklaşır. Sofraların bir kalkar biri kurulur. Bayram namzı huşu içinde eda edilir. Kahvaltı hazır büyükler beklenir. Keşke her gün böyle olsa. Bu yıl her yıldan da buruk geçecek. Covid 19 yani korona tedbirleri hepsini süngerledi. Neyse canımız sağ ya buna da şükür. Telefonlar, mesajlar. Ölenlere rahmet diliyoruz. Bayram geliyor bayram! eskisi gibi olmasada yindde güzel. Yinede çok özel bizim için. Bayramınız mubarek olsun.Hayırlı bayramlar.

Perihan Pehlivan 22.3.2020 İSTANBUL

Yalana riyaya,
Palavraya hülyaya,
Yağlamaya cilalamaya,
Abartmaya kabartmaya,
Saklamaya süslemeye,
Boşa getirip enselemeye

Sen sokakların kızı
Ben beylerin beyi
Konakların yıldızı
Aşk ne yapmaz ki
Dize getirdi bizi

Yükümü yükledim
Günümü bekledim
Seni koruyacaktım
Düştü bileklerim
Tutamadım kayıp gittin
Ellerimin arasından

Annem dedi ki;
O bir kahraman
Tanır onu cihan
Maviydi gözleri
Altın gibiydi sözleri
Çığ açtı fikirleri

Karşıda sevimli dağlar
Yamaçları zeytin bağlar
Saçlarıma deli rüzgâr.
Mandalya koyu yosun bağlar
Yar hasretinden
Ayı çağırdım geceye

Eğitim ilim irfan yuvası derken
Can pazarı oldu artık okul
Bu kaçıncı acı kaçıncı yangın
Ateş düştüğü yeri yakmadı
Yandı kavruldu bütün vatan
Serçelere sınıf oldu kapan

/ 23.Mart günü Ankara Lokman hastanesinde aramızdan ayrıldın . Mekanın cennet olsun /

Kırılgan yüreğimde ayrılk senfonileri çalıyor. Zoraki kalkdığım yatağımdan, öylesine bitkin ve yorgunum ki. Saatin kaç olduğunun ne önemi var. Öğlene ramak kalmış o kadar. İçim yemek yemeyi almıyor. Havasızlık çökmüş damarlarıma pencerelerimi açıyorum perdelerin ardından. Pek çay semem ya, tarçınlı bir çay yapıyorum. dem alıncaya kadar oyalanıyorum, Islak asvalta bakıyorum. Islaklığını karanlığı bastırıyır. Ne çok ağlamışım iki yıldır. Güle güle sevgili abim çocukluğum. Bir yıl önce eşim Karlı bir ocak sabahında;Eşim hayat arkadaşım, çocuklarımın babası torunlarımın ton ton dedesi. Daha bir yıl olmuştu ki,Ve abim güvencem desteğim aile yadigarım. Son güvenilir limanım. Hepsi kapandı birer birer. Ve bir gün bende, gideceğim sessizce. Türlü bahanelerle yorumlayacaklar. Nafile sessiz gemi çoktan yol almış olacak sonsuzluğa. sabah dilime takılan şu son dörtlüğü birakıyorum abimin anısına.

Artık gidiyorum şu dünyadan
Sana kalsın bu mekan o meydan

Tam yirmi yıl olmuş anacığım. Mekanın cennet olsun. Beş evlat yetiştirdin. Yokluk, sıkıntı ve kederlerini bir kenara koyup, her birine ayrı ayrı koştun. Kendini unutup, onlarla ağladın onlarla güldün. Onlarla yaşadın onları yücelttin. Saçların tel tel ağırdı. Alnin kırıştı şeklin bozuldu. Ama yüreğin hep sıcaktı. Sevgin azalmadı arttı. Küçülen bedenin dağ gibi sevdalar biriktirdi. Seni özlüyoruz annem. Sen gidince bağ bozuldu. Hazan oldu ocağımız. Dağımız dayanamadı
acına yıkıldı. Bahçede güllerin soldu, saksıda limonların öksüz kaldı. Hanımelleri dayanamadı bu ayaza dondu. Bayram sabahının telaşı bitti. Acılarını kederlerini alıp gittin. Yarım asrı aşkın yaşamında bir örnektin. Kendine has nakışların vardı. Sözden etkili bakışların vardı. Yerin dolmadı, resmin soldu ama sevgin hiç mi hiç solmadı. Bana nasılsın kızım diyen olmadı. Üzülme! bu da geçer demedi hiç kimse. Gönlümü almadı acımı hafifletmedi. Gülümsemedi senin gibi hiç kimse içimi ısıtarak. Bugün anneler günü. Ellerinden öperim annem! Sen her dem benimlesin. Herşeyi senden öğrendim. Rahmetle anıyorum ilk öğretmenim.. Annem böyle yapardı diye her bir şeyi özenle yapıyorum. Hatırana sahip çıkıp izinden koşuyorum. Dünya hızla değişiyor. Telaş çok. Covid 19 sardı dünyayı ölüm saçıyor. Canım annem dayanmayı, sabrı senden öğrendim.Buda geçecek. Şükür edeceğiz her şeye . Tevekkül edeceğiz yaradana. Dualarımız seninle huzur içinde uyu. Her bir evladın diktiğin bir çınar şimdi. Eserlerin dimdk ayakta torunların dört bir yanda. Hizmet ediyor bu cennet vatana. Sen ülkeni ne çok severdin. Bir ana daha ne yapar. Anılar yaprak yaprak özlem kokar. Canım annem! Mekanın cennet olsun. Hasretle ellerinden öpüyorum. Elfatiha.

Perihan Pehlivan 10.5.2020 İst