Perihan Pehlivan Şiirleri - Şair Perihan ...

Ah adamlar, adamlar
yüzü nurlu, dili, gönlü nurlu

hayat dershanesinin gururu

yüzünde maske, farklı herkese

Dudağında pembecik
Yanağında gülücük
ufacık, bircik, küçücük
Sevgili Ayşecik

Dallı kollu tek bir cadde, konumları
Eğri büğrü, çamur çeplek yolları.
Arap saçına dönmüş, sorunları.
İmarsız, yırtma yapıştırma evleri,
Üşüştü şehrin, tüm rantçı devleri,
Sekiz belde, sanki küçük bir ülke.

Şu sıra dağların ardında
Vadinin kuytu yanında
Yalnızlar köyünde
Umutlarının serinde
Bir öbek çiçek yanımda
İlim, irfan kanımda

Akşamları sensiz yaşıyorum.
Dalgın bakışlarım seni arar
Karanlık gölgelerde.
Odan; sakin,sessiz.
Farkına varmadığım ayrıntılar,
Takılıyor,gözlerime.

Dalga dalga, Kara deniz.
Kan ağlıyor, yüreklerimiz.
Parça, parça edilmekte, ülkemiz.
Ufukta bir gemi bekliyor, gözlerimiz.
Bu gelen, Mustafa KEMAL Paşa.
Rıhtıma yanaştı, umut dolu Bandırma.

Giderken dönüpte bakmadın.
Yoktu, kal diyecek takatim.
Öyle, bakıp kaldım ardından.
Yüreği yaralı, bu adam.
Gündüzüm de gece, bak sensiz.
Aramızda hasret, nedensiz.

Çiçekler açmamış,
Bahçen tarumar.
Öksüz kalmış zambaklar.
Hanım eli kurumuş.
Kimse el sürmemiş,
Yaprakları tozlu,

Kuzeyden mi geldin?
Ormanları geçip
Derelerden içip
Söylesene rüzgâr
Sevdiğimi gördün mü?
Zülfü siyah, boyu servi

Bir mucizeydi sanki sesin
Şimdi sen özlemlerdesin
Billur ırmaklar gibi çağlardın
Ruhumu alır sevdalara bağlardın
Gönüllerde her dem taze kaldın
Sen sanat güneşimizsin