Perihan Pehlivan Şiirleri - Şair Perihan ...

Satır aralarımda saklısın

Unutamadım seni haklısın
Satır aralarımda saklısın
Kış bahar aylarım uzadı gitti
Umut zincirlerim koptu bitti

Kirpiklerim kadar ıslanmadım yağan yağmurda
Tenimi kavurmadı güneş yüreğimi yaktığın kadar
Savrulmadım hiç bir rüzgarda ayrılığın kadar
Kendimi hiç saydım senden ayrıldığımda

Sen beni mahvettin sen beni kahrettin

Orta Kara Denizde tarihi bir şehir ki şehzadeleri ile ünlü, Yeşil Irmak boylarına kurulmuş AMASYA. Bu güzel şehrin; güzel, şirin, sade ilçesi,
SULUOVA.
Suluova’nın tarihi; Amasya kadar eski değil. Yalnız daha önceleri orada yer alan bir köyün etrafında gelişmiş. O köyün tarihi 2000 li yıllara dayanıyor. Alevi adıyla bilinen bu köy, Osmanlı zamanında birçok ulamanın konak yeridir, Gala köyünde birde medrese vardır. Hacı Bayram velide bir süre burada yaşamıştır daha sonra cumhuriyet döneminde bir tren istasyonuna kavuşur, biraz daha gelişir. Zaman içerisinde belediyelik olur, sene 1902 dir. Cumhuriyetin hamle yıllarıdır artık. 1950 li yıllarda yurdun birçok yerinde fabrikalar yapılır ve buraya da bir şeker fabrikası kurulur. Sulak ve verimli arazi şeker pancarı üretimine çok elverişli olup, ulaşımıda rahattır. 1953 te Celal Bayar temel atmıştır, fabrika inşaatının başlaması ile birlikte nüfus hızla artar ve köyün gelişimi fabrikanın olduğu bölgeye doğru kayar,1954 de ilk kampanya başlar. Fabrika kendi memurlarına lojman yapar, daha sonra işçilerine konut yapmaya başlar. O zaman kadar kâgir, kerpiç olan evler şekil değiştirir ve hızlı bir gelişme başlar. Önceleri tek okul vardır, sonra fabrika alanı içerisinde bir okul açılır. Yıldızı hızla yükselir kasabanın ve 1957 de kaza olur. Bu sefer hükümet binası yetmez. Uzun süre hükümet binası nereye yapılsın tartışması yapılır. Nihayet asıl yerleşim yeri ile yeni yerleşim yeri arasında bir tepeye yapılır yinede kırgınlıklar oluşur. Ve ortaya eski suluca, yeni suluca sözcükleri çıkar. Önce bir ortaokul yapılır, uzun süre böyle kalır. Öğrenciler lise eğitimi için Merzifon, Amasya, Samsun ya da Havza ya gider. 1975 te SULUOVA LİSESİ açılır. Çarşı gelişir, çok katlı binalar artar. Artık bir işçi cennetidir. Bağ bahçeleri kurulmuş, çevre köylerle neredeyse iç içe olmuştur, Et balık Kurumu(şimdi özelleşti,Pan- Et) , Yem Sanayi(özel) açılır. Fakat seksenli yıllar ve terör burayı da göçün eşiğine getirir. Geniş bir alanı, ulaşımı ve tarım kolay olmasına rağmen hızlı gelişim durur. Daha sonraki yıllarda fabrika önce özele sonra tekrar devlete geçer derken zarar ettiği gerekçesi ile kapatılır. İşsizlik artar ve pancar tarımı azalır, göçte hızlanır. Soğan iyi bir gelir kaynağıdır, Yedi Kır Barajı sulama ihtiyacını karşılar ama 2008 de gelen kriz tüm dünyayı etkilerken Suluova da payını fazlası ile alır. İklimi, bir geçiş iklimidir. Çünkü Karadeniz ve İç Anadolu arasında yer alır. Baharda, Nisan-Mayıs yağmurları oldukça fazla yağış bırakır. Elma, ayva, kiraz, vişne bol yetişir. Soğan, şeker pancarı gelir kaynağıdır. Hayvancılık gelişmiştir. Bir zamanlar bozkır olan ilçe şimdilerde yemyeşil olma özelliğini hala korur. Ters akan çayı ovaya hayat verir, yer altı suları boldur. Halkı yakın çevre il ve ilçelerinden gelen ailelerden oluşurken şimdi orda doğan büyüyen kuşak yerini almıştır. Kömür madeni işletmeleri ayrı bir gelir kaynağıdır. Hasta hane, okul, sağlık ocağı ve birçok özel kuruluşları ile şirin bir ilçedir. Gani Baba, Kapaklı mesire yeridir, Kuş cenneti ayrı bir güzellik. İnsanları; sevecen, misafirperver ve dost canlısıdır. Amasya ya 25km, Merzifon’a 18km. Amasya-Tokat güzergâhında ilerlerken içinden geçtiğiniz ilçemizi ziyaret etmeniz dileği ile.
13.6.2009 İST

Oy Talia Talia nere gideyu
Çayır çimen çiçek açmış bahar edeyu
Söyle o babana neye bana keder edeyu
Duman çökmüş baksun o dağa

Kuşlar konmuş ha o çayura

Bunca obje varken etrafımda
Kalem neden takılır sivrisineğe
Uçuyor, zar kanatlar
Yakalamak marifet ister
Eklem bacaklı anafoller
Canımızdan bezdirirler

Tut sevginin ellerini,
Tut ki, kin nefret yosun bağlamasın.
Tut sevginin ellerini,
Analar, bacılar, çocuklar ağlamasın.
Tut, tut ki sevginin ellerini,
Körpe kuzular, aç sefil yaşamasın.

Siyah gözlerimi senden almışım
Kıvır, kıvır saçlarımıda canım annem!
Sarışınlığım sendendir babam
Sen adam gibi adam
Hiç sevmem borcu
Sen ki tam doğrucu

Nezahat Hanım heyecanlı, heyecanlı bir şeyler anlatıyor, Şukufe Hanım’da başıyla onu okeyliyordu. Öğle yemeği hazırlamaya çalışan Necla Hanım onları mutfak camından izliyordu. Onların sohbet uzadıkça uzadı. Tam o sırada Cemil Bey elinde ekmekle geldi.
-- Al! Hanım. Diye ekmeği kapıdan uzattı.
Necla Hanım ekmeği alırken,
--Hanımlar orada ne konuşuyor? Diye sordu.
-- Aman dedi kodu işte. Binbaşı topal pencereyi kapatmış da onu konuşuyorlar.(Malum, kooperatif evlerinde herkes istediği gibi değişiklik yapamaz.)
Necla Hanım yemeğine devam etti. Kaşıkla yemeğin tuzuna baktı. Bir taraftan düşünüyordu. Topal pencere neydi? Yatak odalarındaki küçük pencereler mi?

Sarı kamış donan canımızdı
Çanakkale kana bulanan diğer yarımızdı
Sakarya şaha kalkmış anımızdı
Ah vatan ne bedeller ödedik sana
Yaşayamadık doya doya
Önce yokluk fırsat vermedi

Bu gemi kalkar bu limandan
Gözleri nemli nemli
Yüreği buruk gönlü elemli
Hülyalar hüzünlü yürek kederli
Umutlar tükenmiş bes belli
Kara bulutlar gölge gölge