Perihan Pehlivan Şiirleri - Şair Perihan ...

Giderken dönüpte bakmadın.
Yoktu, kal diyecek takatim.
Öyle, bakıp kaldım ardından.
Yüreği yaralı, bu adam.
Gündüzüm de gece, bak sensiz.
Aramızda hasret, nedensiz.

Çiçekler açmamış,
Bahçen tarumar.
Öksüz kalmış zambaklar.
Hanım eli kurumuş.
Kimse el sürmemiş,
Yaprakları tozlu,

Kuzeyden mi geldin?
Ormanları geçip
Derelerden içip
Söylesene rüzgâr
Sevdiğimi gördün mü?
Zülfü siyah, boyu servi

Asma çardakta,
Demi bardakta.
Gördüm ben, kandım.
Kiraz dudakta,
Kaşlar kemanda,
Kalbe aşk çaldım.

Birkaç kadın ve çocuk gene,
Isırmış, şu melanet kene.
Acılar çekiyor, benim halkım gene.
Onlar, gündem değiştiriyor bak gene.
Ya zam yaparlar gece gece.
Ya da tele kulak oturur gündeme.

Mersin de harlı şehir
Dağları karlı şehir
Yaylası bağlı şehir
Sevdası kalbe iksir
Yazında bahar yeli
Bolluktur cümle yeri

Küçük balık, küçük balık.
Yüzer mi, yüzer mi?
Ilık su, temiz su.
O şimdi, gezer mi, gezer mi?

Yüzgeçleri de var.

Şubat ayı bir başka,
Hem küçük hem de marifetli.
Bak bugün güneşli ve sıcak,
Belki yarın da öyle olacak.
Ya sonra,

Önceden tasarladığım ama şimdi yazmaya fırsat bulduğum bu şiir terk edilen yani ihanete uğrayan kadınlara gelsin.


Gül güle benzer
Gün güne benzer
Dün bugüne benzer

Bir ömür bitti
Bir baba
Bir dede
Kırk yıllık eş
Sessizce çekip gitti
Yazamadım